Cel badania Test serologiczny P/c przeciw Hantawirusom IgM ma na celu wykrycie przeciwciał immunoglobuliny M (IgM) skierowanych przeciwko antygenom hantawirusów. Obecność IgM wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję, ponieważ przeciwciała IgM pojawiają się w pierwszych dniach po zakażeniu i zanikają w ciągu kilku tygodni. Wskazania kliniczne Ostre objawy gorączkowe, bóle mięśni, bóle głowy, nudności, wymioty oraz objawy ze strony układu oddechowego lub nerek (np.
zespół nerczycowy, ostre uszkodzenie nerek). Ekspozycja na środowiska z ryzykiem zakażenia hantawirusami (np. praca w rolnictwie, kontakt z gryzoniami, wędrówki w terenach leśnych). Rozpoznanie przyczyn gorączki nieznanego pochodzenia, zwłaszcza w okresie letnim i jesiennym. Ocena ryzyka powikłań neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, które mogą nasilać się w przebiegu infekcji wirusowych.
Materiał biologiczny Do badania wymagana jest krew żylna – surowica. Próbka powinna zostać pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana w ciągu 2 h od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – badanie może być wykonane na czczo lub po posiłku. Należy jednak poinformować pacjenta o konieczności zgłoszenia ewentualnych alergii na środki używane przy pobieraniu krwi.
Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z wykorzystaniem dobrze zwalidowanych antygenów hantawirusowych (np. antygeny Hantaan, Seoul, Puumala). Procedura obejmuje: Adsorpcję antygenu na powierzchnię płytki. Dodanie surowicy pacjenta – przeciwciała IgM, jeśli występują, wiążą się z antygenem. Dodanie enzymatycznie znakowanego antyciała przeciw‑ludzkiemu IgM. Reakcja enzymatyczna, której intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał IgM w próbce.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał IgM przeciwko hantawirusom, co sugeruje aktualną lub bardzo niedawną infekcję. Należy rozważyć potwierdzenie diagnozy badaniem PCR lub powtórzenie serologii po 2‑3 tygodniach w celu oceny dynamiki przeciwciał. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM.
Nie wyklucza jednak późniejszej infekcji; w przypadkach silnego podejrzenia klinicznego zaleca się kontrolę serologiczną po kilku tygodniach lub dodatkowe testy molekularne. Wynik nieokreślony (szary) – wartość bliska granicy odcięcia; powtórzenie testu lub zastosowanie alternatywnej metody diagnostycznej jest wskazane.