Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom hantawirusów w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub nabytej odporności, co jest istotne przy diagnostyce chorób wywoływanych przez hantawirusy, takich jak gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym (HFRS) czy zespół płucny hantawirusa (HPS).
Wskazania kliniczne Objawy ostrej infekcji: gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, objawy ze strony układu oddechowego lub nerkowego po ekspozycji na gryzonie. Ocena przebytej infekcji w kontekście różnicowania przyczyn objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. nasilenie objawów ASD po zakażeniu). Monitorowanie serologicznego statusu po potwierdzonej ekspozycji lub w ramach badań epidemiologicznych. Potwierdzenie wyniku testu przesiewowego (np.
IgM) w celu ustalenia stadium choroby. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: Krew żylna pobrana do probówki bez antykoagulantu (twarda żelowa) w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie pacjenta: nie wymaga głodówki; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu przed pobraniem krwi.
Procedura pobrania: pobranie 4–5 ml krwi, pozostawienie probówki do pełnego skrzepnięcia (co najmniej 30 min), odwirowanie w temperaturze pokojowej i odcedzenie surowicy, która jest przechowywana w temperaturze 2‑8 °C (do 48 h) lub zamrożona (–20 °C) przy dłuższym przechowywaniu.
Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) polegającą na adsorpcji antygenów hantawirusowych na powierzchni mikropłytki, a następnie wykryciu przyłączonych przeciwciał IgG z próbki pacjenta przy użyciu enzymatycznie znakowanego antyciała wtórnego. Wynik jest wyrażany w jednostkach optycznych (OD) i interpretowany w odniesieniu do wartości progowych ustalonych przez producenta.
W przypadkach niejednoznacznych zaleca się potwierdzenie metodą immunoblotu (Western blot). Interpretacja wyników IgG dodatni – wskazuje na przeszłą infekcję hantawirusową lub nabycie odporności; wysoki poziom może sugerować niedawne zakażenie lub ponowne narażenie. IgG ujemny – brak dowodów na wcześniejszą ekspozycję; nie wyklucza jednak wczesnej fazy infekcji, w której przeciwciała IgG mogą jeszcze nie być wykrywalne.