Cel badania Test służy do wykrywania w surowicy przeciwciał IgM specyficznych dla pasożyta Giardia lamblia. Obecność tych immunoglobulin świadczy o niedawnej infekcji, zwykle w ciągu kilku tygodni od jej rozpoczęcia. Wskazania kliniczne Objawy biegunki, bólu brzucha, wzdęć i nudności sugerujące giardiozę. Monitorowanie przebiegu leczenia przeciwpierwotniakowego.
Ocena przyczyn zaburzeń żołądkowo-jelitowych u dzieci i dorosłych, w tym pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje jelitowe mogą nasilać objawy (np. problemy z koncentracją, nasilenie zachowań autystycznych). Badanie w ramach diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu zespołu jelita drażliwego lub innych chorób zapalnych jelit.
Metoda Próbka surowicy pobrana z krwi żylnej jest poddawana testowi immunoenzymatycznemu (ELISA) lub immunochromatograficznemu, w którym antygeny Giardia lamblia są przytwierdzone do podłoża. Obecność IgM wiąże się z reakcją enzymatyczną, której intensywność jest odczytywana spektrofotometrycznie i porównywana z wartościami kontrolnymi. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych.
Próbka krwi pobierana jest na czczo lub po dowolnym posiłku, o ile nie ma zaleceń lekarza przeciwko jednoczesnemu pobraniu innych badań wymagających postu. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała IgM, co sugeruje aktualną lub bardzo niedawną infekcję Giardia lamblia. Wymaga potwierdzenia mikroskopowego lub molekularnego (np. PCR) oraz rozpoczęcia odpowiedniego leczenia. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM.
Nie wyklucza jednak wcześniejszej infekcji (mogą być obecne jedynie przeciwciała klasy IgG) lub bardzo wczesnej fazy, w której odpowiedź immunologiczna nie zdążyła się rozwinąć. Wynik nieokreślony – odczyt w strefie szarej; konieczne powtórzenie badania lub zastosowanie dodatkowych metod diagnostycznych. Ograniczenia Test wykrywa jedynie przeciwciała IgM, więc nie rozpoznaje przebytej infekcji, w której dominują przeciwciała IgG.
Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku nieswoistej aktywacji układu odpornościowego lub w chorobach autoimmunologicznych. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Infekcje jelitowe, w tym giardioza, mogą wpływać na mikroflorę jelitową i oś jelito‑mózg, co w niektórych przypadkach nasila objawy zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm czy ADHD.