Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał IgA, IgM oraz IgG specyficznych dla pasożyta Giardia lamblia (synonimy: Giardia intestinalis, Giardia duodenalis). Obecność poszczególnych klas immunoglobulin pozwala określić, czy infekcja jest aktualnie aktywna, czy też była przebyta w przeszłości. Wskazania kliniczne Objawy ze strony układu pokarmowego sugerujące lambliozę: biegunka, ból brzucha, wzdęcia, nudności, utrata masy ciała.
Przewlekłe lub nawracające dolegliwości jelitowe, zwłaszcza u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których dysbioza jelitowa może wpływać na funkcjonowanie neurologiczne. Ocena skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego – kontrola poziomu przeciwciał po zakończeniu terapii. Badania przesiewowe w grupach ryzyka: dzieci w wieku przedszkolnym, osoby pracujące z dziećmi, podróżnicy do regionów endemicznych.
Metoda Próbka pobierana jest z żyły (krew żylna), z której uzyskuje się surowicę. Analiza odbywa się metodą immunoenzymatycznego testu ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Test wykorzystuje antygeny specyficzne dla Giardia lamblia, które wiążą się z przeciwciałami klasy IgA, IgM i IgG obecnymi w surowicy. Po dodaniu enzymatycznego podłoża powstaje sygnał kolorymetryczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał.
Interpretacja wyników Interpretacja opiera się na obecności i poziomie poszczególnych klas immunoglobulin: IgM – wskazuje na niedawno rozpoczętą lub aktualnie trwającą infekcję. IgA – odzwierciedla aktywną odpowiedź immunologiczną na pasożyta w przewodzie pokarmowym, często podwyższoną w przewlekłych zakażeniach. IgG – świadczy o przebytej infekcji lub długotrwałej ekspozycji; podwyższony poziom może utrzymywać się po wyeliminowaniu pasożyta.
Wartości referencyjne oraz interpretacja powinny być oceniane w kontekście objawów klinicznych oraz historii choroby pacjenta. W razie niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub dodatkowe badania mikroskopowe kału. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego.
W przypadku jednoczesnego wykonywania badań mikrobiologicznych kału, zaleca się unikanie antybiotyków i leków przeciwpasożytniczych na co najmniej 7 dni przed pobraniem próbki. Kod ICD Giardioza – ICD‑10: A07.1. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi chroniczna infekcja jelitowa może nasilać objawy ze strony układu pokarmowego oraz wpływać na oś jelito‑mózg, co może potęgować zaburzenia zachowania i uwagi.