Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał IgG i IgM skierowanych przeciwko patogenowi Francisella tularensis – wywołującemu tularemia (tularemia). Obecność IgM wskazuje na niedawno przebytą lub trwającą infekcję, natomiast IgG świadczy o przeszłym zakażeniu lub nabytej odporności. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny gorączki o niejasnej etiologii, szczególnie po ekspozycji na dziką faunę, kleszcze, owady lub kontakt z surowym mięsem.
Diagnostyka tularemii w przebiegu ostrym (IgM) oraz w fazie późnej lub po wyleczeniu (IgG). Ocena statusu immunologicznego u osób narażonych zawodowo (np. pracownicy laboratoriów, myśliwi, weterynarze). W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – wykluczenie lub potwierdzenie zakażenia, które może wpływać na nasilenie objawów neuro‑immunologicznych, w tym nasilenie objawów autyzmu lub PANS/PANDAS.
Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencję pośrednią, w której surowica pacjenta jest inkubowana z antygenem F. Powstałe kompleksy antygen‑przeciwciało są wykrywane przy pomocy enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego, co pozwala na ilościowy pomiar stężenia IgG i IgM. Przygotowanie pacjenta Badanie pobiera się z żyły – 5–10 ml krwi żylnej, z której uzyskuje się surowicę.
Nie wymaga głodówki; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) na 24 h przed pobraniem, aby nie wpływały na wynik. Wskazane jest podanie informacji o ewentualnym niedawnym podaniu antybiotyków, które mogą obniżać poziom przeciwciał.
Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na wczesny etap zakażenia (zwykle IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje aktywną infekcję w fazie przejściowej, kiedy organizm już wytworzył odpowiedź immunologiczną. IgM ujemne, IgG dodatnie – oznacza przeszłe zakażenie lub skutecznie przeprowadzoną szczepionkę (jeśli dostępna).
Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na aktualną lub przeszłą infekcję; w razie wysokiego ryzyka klinicznego zaleca się powtórzenie testu po 2–3 tygodniach. Ograniczenia i uwagi Test może dawać wyniki fałszywie dodatnie w przypadku krzyżowej reakcji z przeciwciałami przeciw innym gram‑ujemnym bakteriom (np. Wynik powinien być interpretowany w kontekście obrazu klinicznego oraz wyników dodatkowych badań mikrobiologicznych (np.