Cel badania Test określa poziom przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko fosfatydyloserynie (anti‑PS IgG) w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał jest jednym z kryteriów diagnostycznych zespołu antyfosfolipidowego (APS) oraz może wskazywać na autoimmunologiczne podłoże niektórych zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Diagnostyka zespołu antyfosfolipidowego (ICD‑10: D68.6) – zwłaszcza w przypadkach nawracających zakrzepów, poronień, czy objawów neurologicznych.
Ocena ryzyka zakrzepowo‑zatorowego u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neuropsychiatrycznych, gdzie wykryto związek z podwyższonym poziomem przeciwciał antyfosfolipidowych. Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulującej u pacjentów z dodatnim wynikiem. Materiał Surowica pobrana z krwi żylnej.
Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 7 dni, lub zamrożona przy –20 °C do analizy. Metoda Badanie wykonywane jest metodą ELISA (ang. enzyme‑linked immunosorbent assay). Test wykorzystuje syntetyczną fosfatydyloserynę przyłączoną do powierzchni płytki, do której wiążą się przeciwciała IgG obecne w surowicy.
Po związaniu dodawany jest enzymatyczny podkład, a intensywność sygnału optycznego proporcjonalna jest do stężenia przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania suplementów zawierających kwasy tłuszczowe omega‑3 w dniu pobrania, które mogą wpływać na wyniki testu.
Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał anti‑PS IgG; nie wyklucza jednak innych przeciwciał antyfosfolipidowych. Wynik dodatni (niskie/umiarkowane) – podwyższony poziom IgG przeciw fosfatydyloserynie; wymaga oceny w kontekście klinicznym i ewentualnego powtórzenia testu po 12 tygodniach, zgodnie z kryteriami Sydney.
Wynik wysokiego poziomu – silny dodatni wynik, zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowych oraz powikłań w ciąży; wskazuje na potrzebę dalszej diagnostyki i ewentualnego włączenia terapii przeciwzakrzepowej. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi Badania wykazały, że podwyższone przeciwciała antyfosfolipidowe, w tym anti‑PS IgG, mogą wpływać na barierę krew‑mózg, prowadząc do neurozapalenia i zaburzeń funkcji poznawczych.