Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgG i/lub IgM skierowanych przeciwko wirusowi Coxsackievirus B2 (CV2). Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej lub trwającej infekcji wirusowej, co może mieć znaczenie w ocenie przyczyn neuropsychiatrycznych i neuroimmunologicznych zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Ustalenie statusu immunologicznego wobec CV2 przy podejrzeniu infekcji wirusowej.
Diagnostyka przyczyn ostrej regresji rozwojowej, zaburzeń zachowania lub objawów neuroimmunologicznych (np. Ocena ryzyka powikłań sercowo‑naczyniowych i neurologicznych po zakażeniu enterowirusem. Monitorowanie przebiegu choroby i odpowiedzi na terapię immunomodulacyjną. Materiał biologiczny Jednorazowa próbka krwi żylnej pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, z której uzyskuje się surowicę. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania.
Próbka może być pobrana w dowolnym czasie, jednak w przypadku oceny przeciwciał IgM zaleca się pobranie w fazie ostrej choroby (do 10 dni od wystąpienia objawów). Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencyjną (IFA). Procedura obejmuje: Koating płytki lub szkiełka antygenem CV2. Dodanie surowicy pacjenta – przeciwciała specyficzne wiążą się z antygenem. Wykrycie związku przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego (np.
przeciw‑ludzkim IgG/IgM sprzężonego z enzymem). Odczyt sygnału optycznego i porównanie z kalibracją, co pozwala określić poziom przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na aktualną lub niedawno przebyta infekcję CV2. IgG dodatnie – świadczy o przebytej infekcji i nabytej odporności. IgM i IgG jednocześnie dodatnie – sugeruje fazę przejściową, w której organizm dopiero buduje odpowiedź immunologiczną.
Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na kontakt z CV2 lub zbyt wczesny moment pobrania próbki. Ograniczenia Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku krzyżowej reaktywności z innymi enterowirusami (np. W razie wątpliwości zaleca się powtórzenie badania lub dodatkowe testy molekularne (PCR).
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Infekcje wirusem Coxsackievirus B2 są powiązane z zaburzeniami autoimmunologicznymi, które mogą prowokować objawy neuropsychiatryczne, w tym regresję rozwojową u dzieci z ASD lub zespołem PANS/PANDAS. Wykrycie przeciwciał IgM może wskazywać na potrzebę dalszej oceny immunologicznej i ewentualnego włączenia terapii immunomodulacyjnej.