Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności przeciwciał (IgM, IgG) skierowanych przeciwko patogenowi Coxiella burnetii, wywołującemu chorobę Q‑fever. Pozwala to określić, czy doszło do niedawnego zakażenia (ostra faza) czy do utrzymującej się infekcji (przewlekła). Wskazania kliniczne gorączka nieznanego pochodzenia, zapalenie płuc, zapalenie wątroby lub zapalenie otrzewnej objawy sugerujące przewlekłą Q‑fever, m.in.
zapalenie wsierdzia, zapalenie naczyń, przewlekłe zapalenie wątroby kontakt z zwierzętami (owce, kozy, bydło) lub przebywanie w regionach endemiczych rozpoznanie i monitorowanie infekcji u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, ze względu na możliwy wpływ zakażeń na układ immunologiczny i neuroinflamację Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest krew żylna, z której uzyskuje się surowicę.
Pobranie nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna podanie na czczo, jednak należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych w ciągu 24 h przed pobraniem, aby nie zakłócić wyników serologicznych. Metoda Najczęściej stosowaną metodą jest pośrednie badanie immunofluorescencyjne (IFA), uznawane za złoty standard. Alternatywnie dostępne są testy ELISA, które wykrywają przeciwciała przeciwko fazie I i fazie II antygenu C.
Wyniki podaje się w postaci miana (np. 1:64, 1:128) oraz klasyfikacji typu przeciwciała (IgM, IgG). Interpretacja wyników IgM przeciwko fazie II – wskazuje na świeżą lub ostą infekcję (zwykle w ciągu 2–4 tygodni od wystąpienia objawów). IgG przeciwko fazie II – podwyższony poziom w połączeniu z IgM sugeruje trwającą ostą infekcję. IgG przeciwko fazie I – wysokie miano (≥1:800) jest charakterystyczne dla przewlekłej Q‑fever, zwłaszcza zapalenia wsierdzia.
Brak wykrywalnych przeciwciał – nie wyklucza wczesnej fazy infekcji; w razie silnego podejrzenia zaleca się powtórzenie badania po 2–3 tygodniach. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Coraz więcej badań wskazuje na związek pomiędzy infekcjami wewnątrzkomórkowymi, takimi jak Coxiella burnetii, a zaburzeniami neuroimmunologicznymi.
U pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, wykrycie przebytej lub trwającej infekcji może pomóc w wyjaśnieniu nasilenia objawów neuropsychiatrycznych oraz w doborze odpowiedniej terapii antybakteryjnej lub immunomodulującej.