Cel badania Serologiczny test potwierdzający wykrywa specyficzne przeciwciała IgG przeciwko trzem gatunkom bakterii z rodzaju Chlamydia: C. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej lub aktualnie trwającej infekcji, co jest istotne w diagnostyce chorób zakaźnych oraz w ocenie ich wpływu na układ nerwowy i rozwój neuropsychiatryczny, w tym u osób z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji C.
trachomatis (ICD‑10: A56.0) – np. w przypadkach niepłodności, zapalenia narządów płciowych, zapalenia spojówek. Diagnostyka przewlekłego zakażenia C. pneumoniae (ICD‑10: A70.0) – podejrzenie zapalenia płuc, przewlekłego kaszlu, astmy wywołanej infekcją. psittaci (ICD‑10: A70.1) – zwłaszcza u osób mających kontakt z ptakami (pticze zapalenie płuc).
Badanie przyczyn neurozapalnych objawów u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy istnieje podejrzenie roli infekcji chlamydialnych w nasileniu objawów. Wsparcie w decyzji o rozpoczęciu lub modyfikacji terapii antybiotykowej. Materiał biologiczny Surowica pobrana z krwi żylnej (5 ml). Próbka powinna być odwirowana w ciągu 2 h od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maksymalnie 7 dni).
Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej (ELISA). Na płytce mikrotestowej utrwalone są antygeny charakterystyczne dla poszczególnych gatunków Chlamydia. Po dodaniu surowicy, przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Następnie, po dodaniu enzymatycznie znakowanego przeciwciała przeciw‑ludzkiej IgG, zachodzi reakcja enzymatyczna, której intensywność (optical density, OD) jest proporcjonalna do stężenia antycian w próbce.
Wynik interpretowany jest w stosunku do kontrolnych punktów odcięcia (cut‑off) określonych przez producenta. Interpretacja wyników IgG negatywny – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wskazuje na przebyte lub aktualne zakażenie. IgG pozytywny – wykryto przeciwciała, co sugeruje przeszłą lub trwającą infekcję. PCR z materiału oddechowego, wymazu z cewki moczowej) może być wymagana w celu potwierdzenia aktywności patogenu.
Wysokie titre IgG – może wskazywać na niedawno przebytą infekcję lub na utrzymujące się zakażenie przewlekłe. W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie testu po 2‑4 tygodniach lub wykonanie dodatkowych badań serologicznych (IgM) oraz metod molekularnych. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest potrzebny okres postu.