Cel badania Test służy do oznaczenia stężenia przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko drożdżowi Candida albicans w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał wskazuje na niedawno przebytą lub trwającą infekcję grzybiczą. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej, systemowej infekcji Candida albicans (np. kandydoza układu pokarmowego, dróg moczowych, płuc). Rekurencyjne lub nawracające zakażenia drożdżakami, zwłaszcza u pacjentów z osłabioną odpornością.
Ocena stanu immunologicznego u dzieci i dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, gdzie dysbioza jelitowa i nadmierna ekspozycja na Candida mogą wpływać na przebieg choroby. Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwgrzybiczego w przypadkach potwierdzonej infekcji. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Nie jest wymagana specjalna diety przed pobraniem – można spożywać posiłki normalnie.
Należy jednak poinformować pacjenta, że niektóre leki przeciwzapalne, immunosupresyjne lub antybiotyki mogą wpływać na wynik testu. Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub inny immuno‑analiza, w której antygeny Candida albicans są przyłączane do powierzchni płytki, a następnie wykrywane są specyficzne przeciwciała IgM z próbki pacjenta.
Reakcja jest wizualizowana za pomocą enzymatycznego podłoża, a intensywność sygnału jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników Wynik dodatni (powyżej normy) – sugeruje niedawną lub aktywną infekcję Candida albicans. Wymaga dalszej oceny klinicznej i, w razie potrzeby, rozpoczęcia lub modyfikacji terapii przeciwgrzybiczej.
Wynik ujemny (w granicach normy) – brak dowodów na aktualną infekcję IgM‑zależną; nie wyklucza jednak starszych zakażeń, które mogą być wykryte przez przeciwciała klasy IgG. Wynik niejednoznaczny (wartość borderline) – zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub dodatkowe testy diagnostyczne (np.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się częstsze zaburzenia mikroflory jelitowej, w tym przerost Candida albicans. Wykrycie podwyższonego poziomu IgM może pomóc wyjaśnić niektóre objawy somatyczne (np. dyskomfort jelitowy, zmęczenie) oraz wspomóc decyzję o wprowadzeniu terapii antygrzybiczej, co w niektórych przypadkach wpływa na poprawę funkcjonowania neurologicznego.