Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał skierowanych przeciw antygenom błony komórkowej hepatocytów (tzw. Obecność tych autoantygenów jest charakterystyczna dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 2 oraz może występować w innych chorobach autoimmunologicznych wątroby. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby (ICD‑10 K75.4).
Ocena przyczyn podwyższonego poziomu enzymów wątrobowych nie wyjaśnionych innymi badaniami. Monitorowanie przebiegu leczenia immunosupresyjnego u pacjentów z AIH. Diagnostyka różnicowa w chorobach wątroby o podłożu autoimmunologicznym, w tym pierwotnej marskości żółciowej (ICD‑10 K74.3). Badanie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, PANS/PANDAS), u których współistnieją zaburzenia funkcji wątroby mogą wpływać na przebieg neuropsychiatryczny.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: surowica pobrana z krwi żylnej. Przygotowanie: nie wymaga specjalnego przygotowania – zaleca się pobranie krwi po 8‑10‑godzinnym okresie postu, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom lipidów, które mogą zakłócić reakcję immunologiczną. Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 minut od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą.
Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencję pośrednią (IFA) z przygotowanymi antygenami błony hepatocytów. Próbka surowicy jest rozcieńczana i inkubowana z antygenem; po związaniu przeciwciał następuje reakcja detekcyjna, której intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w surowicy.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał anty‑hepatocytarnych, co wskazuje na możliwe autoimmunologiczne zapalenie wątroby, szczególnie typ 2. Należy skonsultować wynik z lekarzem hepatologiem w celu dalszej diagnostyki (np. biopsja wątroby, badania dodatkowe). Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wyklucza jednak innych przyczyn chorób wątroby, w tym AIH typu 1 (gdzie dominują przeciwciała ANA, SMA) oraz nieautoimmunologicznych przyczyn.
Wartość graniczna i jednostki zależą od zastosowanego zestawu testowego; zazwyczaj wynik podaje się w jednostkach IU/mL lub jako stosunek do kontrolnego sera (titer). Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U pacjentów z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się zwiększoną częstość nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby, co może wpływać na metabolizm leków i toksyn oraz na stan zapalny organizmu.