Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy lub osoczu przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom Bartonella sp. – bakterii wywołujących bartonellozę. Obecność IgG świadczy o przeszłej lub utrzymującej się infekcji, co jest istotne przy ocenie przyczyn objawów neurologicznych, immunologicznych oraz zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD, PANS i PANDAS. Wskazania kliniczne Ustalanie przebytej lub przewlekłej infekcji Bartonellą (np.
Ocena roli Bartonelli w etiologii objawów neuropsychiatrycznych, takich jak regresja rozwojowa, zaburzenia zachowania, problemy z koncentracją, które mogą współwystępować z autyzmem. Monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów leczonych antybiotykami przeciwbakteryjnymi. Diagnostyka różnicowa w przypadkach gorączki nieznanego pochodzenia, zapalenia węzłów chłonnych, zapalenia wątroby lub zapalenia serca o niejasnym podłożu.
Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Wykorzystuje się wysoko specyficzne antygeny Bartonella sp. przytwierdzone do powierzchni mikropłytki. Po dodaniu surowicy pacjenta, przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany antyciało przeciwludzkiej klasie IgG, które wiąże się z kompleksem antygen‑przeciwciało.
Po dodaniu podsubstratu enzymu powstaje barwny odczyn, którego intensywność jest mierzona spektrofotometrycznie i przeliczana na jednostki międzynarodowe (IU) lub indeksy. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem (EDTA) – do uzyskania osocza. Surowica – uzyskana po odwirowaniu krwi pobranej do probówki bez antykoagulantu. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga głodówki. Próbkę pobiera się w warunkach aseptycznych.
Jeśli pacjent przyjmuje antybiotyki (np. doksycyklina, azytromycyna) zaleca się odczekanie co najmniej 2 tygodni przed pobraniem krwi, aby uniknąć fałszywie niskich wyników. Interpretacja wyników IgG (wartość poniżej ustalonego progu) – brak dowodów na przeszłą lub przewlekłą infekcję Bartonellą. IgG pozytywny – wykryto przeciwciała, co wskazuje na wcześniejsze zakażenie lub aktualnie utrzymującą się infekcję.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych może sugerować udział Bartonelli w procesach neurozapalnych. Wysoki poziom IgG w połączeniu z objawami klinicznymi może wymagać dalszej diagnostyki (np. PCR z krwi, biopsja węzła chłonnego) oraz konsultacji z lekarzem specjalistą. Powiązania z innymi badaniami W przypadku dodatniego wyniku zaleca się rozważenie dodatkowych testów, takich jak: ELISA IgM przeciw Bartonella sp.