Cel badania Test ma na celu określenie obecności w surowicy lub osoczu przeciwciał IgG oraz IgM przeciwko trzem najważniejszym gatunkom Babesia – B. Wynik pozwala rozróżnić infekcję ostro‑akutną (IgM) od przebytej lub przewlekłej (IgG) i jest istotnym elementem diagnostyki babeszjozy. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące babeszjozę: gorączka, dreszcze, bóle mięśni i stawów, zmęczenie, żółtaczka. Historia ukąszenia kleszcza lub pobytu w regionach endemiczych.
Rozpoznanie i monitorowanie współistniejących infekcji u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których babeszjoza może nasilać stany zapalne i wpływać na funkcje poznawcze. Ocena statusu immunologicznego przed podjęciem terapii przeciwpasożytniczej. Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną ELISA. Na powierzchni płytki mikrotytułowej utrwalone są antygeny specyficzne dla Babesia (białka powierzchniowe i wewnętrzne).
Po dodaniu próbki (surowicy lub osocza) przeciwciała IgG i IgM, które rozpoznają te antygeny, wiążą się z nimi. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany antyciało przeciwludzkiej IgG lub IgM. Reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorowy, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał i jest odczytywana spektrofotometrycznie. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na wczesną fazę infekcji (ostra babeszjoza).
IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje aktywną infekcję, w której organizm już rozpoczął odpowiedź immunologiczną. IgM ujemne, IgG dodatnie – świadczy o przebytej infekcji lub stanie przewlekłym. Oba przeciwciała ujemne – brak serologicznego potwierdzenia babeszjozy; w przypadku wysokiego podejrzenia klinicznego zaleca się dodatkowe badanie molekularne (PCR) lub powtórzenie serologii po 2‑3 tygodniach.
Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna dieta ani post przed pobraniem krwi. Należy pobrać 4‑5 ml krwi żylnej, najlepiej w warunkach sterylnych, i rozdzielić na: surowicę – po odwirowaniu w probówce bez antykoagulantu, osocze – w probówce z antykoagulantem EDTA, całą krew żylna (EDTA) – jeżeli laboratorium wymaga bezpośredniego przetworzenia.
Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, unikając hemolizy i długiego czasu przechowywania (maksymalnie 24 h). Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem, zespołem PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi infekcje pasożytnicze, w tym babeszjoza, mogą nasilać procesy zapalne w ośrodkowym układzie nerwowym, wpływać na barierę krew‑mózg oraz pogarszać objawy poznawcze i behawioralne.