Cel badania Test określa stężenie przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciw β2‑glikoproteinie I (β2GPI). Ich obecność jest kluczowym markerem diagnostycznym zespołu antyfosfolipidowego (APS, ICD‑10 D68.6), choroby autoimmunologicznej predysponującej do zakrzepicy tętniczej i żylnej oraz niepowodzeń ciążowych. Wskazania kliniczne Podejrzenie zespołu antyfosfolipidowego u pacjentów z nawracającymi zakrzepami, zawałem serca, udarem mózgu lub innymi zdarzeniami zakrzepowymi.
Poronienia, przedwczesne porody, martwe płody lub inne komplikacje ciążowe o niejasnym podłożu. Ocena ryzyka zakrzepowego w chorobach współistniejących, w tym w zaburzeniach neurorozwojowych (np. autyzm, ADHD), gdzie APS może wpływać na funkcje neurologiczne. Monitorowanie terapii przeciwzakrzepowej u pacjentów już zdiagnozowanych z APS. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay).
Na powierzchni płytki mikrotestowej utrwalona jest czysta β2‑glikoproteina I, do której w surowicy pacjenta przyłączają się specyficzne przeciwciała IgG. Po związaniu antygenu stosuje się enzymatycznie znakowany przeciwciało wtórne, a intensywność sygnału kolorowego jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Przygotowanie pacjenta Do pobrania wymagana jest jednorazowa próbka krwi żylnej (surowica).
Nie jest konieczne zachowanie postu, ale zaleca się: Unikanie intensywnej aktywności fizycznej oraz stresu w ciągu 24 h przed pobraniem. Zaprzestanie przyjmowania leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, heparyna) przynajmniej 7 dni przed badaniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Informowanie laboratorium o przyjmowanych suplementach zawierających kwas foliowy, witaminę K oraz hormonach, które mogą wpływać na wynik.
Interpretacja wyników Negatywny: Graniczny: 20‑40 GPLU – wynik wymaga powtórzenia po 12‑24 tygodniach oraz oceny w kontekście innych markerów APS (przeciwciała antykardiolipinowe, antykoagulant lupus). Pozytywny: ≥ 40 GPLU – silny wskaźnik obecności APS; w połączeniu z klinicznymi kryteriami (zakrzepy, poronienia) potwierdza diagnozę.
Wysokie poziomy przeciwciał IgG przeciw β2GPI mogą także korelować z zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak udary małe naczyniowe, migreny czy pogorszenie funkcji poznawczych, co jest istotne przy ocenie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi.