Cel badania Oznaczenie przeciwciał antykardiolipin (aCL) klasy IgG w surowicy krwi ma na celu wykrycie jednego z kluczowych markerów zespołu antyfosfolipidowego (APS). Obecność tych przeciwciał jest powiązana z podwyższonym ryzykiem zakrzepicy tętniczej i żylnej, nawracających poronień oraz niektórymi objawami neurologicznymi, które mogą wpływać na rozwój neurorozwojowy, w tym u osób z ASD. Wskazania kliniczne Niejasne przyczyny przedłużonego czasu krzepnięcia (np.
aPTT) oraz podejrzenie obecności antykoagulantu toczniowego. Historia zakrzepicy żylnej lub tętniczej, w tym zakrzepy żył głębokich, zatorowość płucna, udar mózgu. Powtarzające się poronienia (≥ 2) lub ciąża o komplikacjach zakrzepowych. Objawy kliniczne sugerujące zespół antyfosfolipidowy: małopłytkowość, skórne objawy zakrzepowe, zespół Raynauda. Ocena ryzyka zakrzepowego w chorobach autoimmunologicznych (np.
Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, w celu wykluczenia wpływu przeciwciał antyfosfolipidowych na funkcje neurologiczne. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub inną techniką immunologicznego oznaczania (np. Próbka – surowica pobrana z krwi żylnej – jest inkubowana z antygenem cardiolipiny przyłączonym do powierzchni płytki.
Obecność przeciwciał IgG wiąże się z enzymatycznym sygnałem, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia aCL‑IgG w badanej próbce. Interpretacja wyników Negatywny / ujemny – stężenie poniżej ustalonego progu (zazwyczaj Pozytywny / podwyższony – wynik powyżej progu (np. 10‑40 GPL‑U/mL – niska dodatniość; > 40 GPL‑U/mL – wysokie dodatniość). Wartość dodatnią należy potwierdzić powtórzeniem badania po co najmniej 12 tygodniach, aby wykluczyć przejściowe podwyższenie.
Wysokie stężenie aCL‑IgG w połączeniu z dodatnim testem na antykoagulant toczniowy (LA) oraz/lub przeciwciał przeciwko β2‑glykoproteinie I zwiększa prawdopodobieństwo spełnienia kryteriów klasyfikacji APS. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego – nie jest konieczna głodówka. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych lekach przeciwzakrzepowych (np.
warfaryna, heparyny) oraz immunosupresyjnych, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na wynik testu. Pobranie krwi odbywa się z żyły, a próbka jest następnie oddzielana od krwinek w celu uzyskania surowicy.