Cel badania Badanie ma na celu wykrycie swoistych przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi przeciwko wybranym alergenom owocowym (banan, melon, migdał, kiwi, winogrono). Pozwala to ocenić, czy objawy kliniczne pacjenta mogą być spowodowane reakcją alergiczną typu I. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyn reakcji alergicznych po spożyciu wymienionych owoców (wysypka, obrzęk, duszność, objawy żołądkowo-jelitowe).
Diagnostyka alergii pokarmowych u dzieci i dorosłych, w tym osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, ADHD), u których nietypowe reakcje pokarmowe mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze. Planowanie diety eliminacyjnej oraz monitorowanie skuteczności terapii odżywczej. Ocena ryzyka wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej (ICD‑10: T78.1 – reakcja alergiczna na pokarm).
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych i niezwłocznie odwirowana. Przed pobraniem krwi zaleca się: Unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 48 h. Nie ma wymogu poszczenia – test można wykonać niezależnie od ostatniego posiłku.
Informowanie laboratorium o ewentualnych chorobach współistniejących oraz przyjmowanych lekach. Metoda Wykorzystuje się metodę immunologicznego pomiaru specyficznych przeciwciał IgE (np. Surowica jest inkubowana z immobilizowanymi alergenami owocowymi, a następnie oznaczane jest wiązanie IgE przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE. Wynik podaje się w jednostkach kU/L. Interpretacja wyników 0,00‑0,34 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, wynik uznawany za negatywny.
0,35‑0,69 kU/L – niska czułość; może wskazywać na wczesną fazę alergii lub niską kliniczną istotność. 0,70‑3,49 kU/L – umiarkowany poziom; zwiększone ryzyko objawów alergicznych przy spożyciu alergenu. ≥ 3,5 kU/L – wysoki poziom IgE, silna predyspozycja do reakcji alergicznej, w tym anafilaksji. Interpretacja powinna być zawsze powiązana z wywiadem klinicznym oraz ewentualnym testem prowokacyjnym (np.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się zwiększoną częstość nietypowych reakcji pokarmowych. Identyfikacja konkretnych alergenów może pomóc w: Optymalizacji diety eliminacyjnej, co może wpływać na poprawę zachowań i funkcji poznawczych. Redukcji stanów zapalnych i zaburzeń mikroflory jelitowej, które są powiązane z objawami neurobehawioralnymi. Lepszym dopasowaniu terapii wspomagających (np.