Cel badania Badanie służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z owsa (Avena sativa). Dzięki temu możliwe jest potwierdzenie lub wykluczenie uczulenia na ten konkretny składnik pokarmowy. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny objawów alergicznych po spożyciu owsa (wysypka, biegunka, wymioty, objawy ze strony układu oddechowego).
Diagnostyka alergii pokarmowych u małych dzieci, w których przeprowadzanie testów prowokacyjnych jest ograniczone. Ocena ryzyka reakcji alergicznej u pacjentów z ciężkimi chorobami atopowymi (np. atopowe zapalenie skóry, astma). Wspomaganie diagnostyki w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie alergie pokarmowe mogą wpływać na przebieg i nasilenie objawów. Metoda Do oznaczenia specyficznego IgE stosuje się immunochemiczną metodę immunoenzymatyczną (np.
Próbka krwi pobierana jest z żyły, a następnie po odwirowaniu uzyskuje się surowicę, w której mierzy się stężenie przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi owsa. Interpretacja wyników Wynik ujemny / niska wartość – brak wykrywalnej sensytyzacji na owies, ryzyko reakcji alergicznej jest niskie. Wynik dodatni (podwyższony poziom IgE) – wskazuje na uczulenie na owies; wartość może być skorelowana z nasileniem objawów klinicznych.
Wartości graniczne – interpretacja zależy od kontekstu klinicznego oraz ewentualnego współistnienia innych alergii (np. krzyżowa reaktywność z innymi zbóżami). Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani okres postu. Warto poinformować pacjenta, że wynik może być wpływany przez aktualne leczenie antyhistaminowe lub kortykosteroidowe, które w niektórych przypadkach należy odstawić przed badaniem (zgodnie z zaleceniami lekarza).
Materiał biologiczny Do badania używa się 2‑5 ml krwi żylnej, z której po odwirowaniu pobiera się surowicę. Kod ICD Kod ICD‑10: L91 – alergia na inne zboża, w tym owies.