Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie swoistych immunoglobulin klasy E (sIgE) skierowanych przeciwko białkom alergenowym pochodzącym z orzecha włoskiego (kod ICD F256). Wynik pozwala ocenić, czy układ odpornościowy wytworzył przeciwciała wobec tego konkretnego alergenu, co jest kluczowe przy diagnozie alergii pokarmowej. Wskazania kliniczne Objawy po spożyciu orzechów włoskich, takie jak pokrzywka, obrzęk warg, duszność, nudności, wymioty lub biegunka.
Potrzeba wykluczenia alergii przed włączeniem orzechów włoskich do jadłospisu, zwłaszcza u dzieci i osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, ADHD, zaburzenia sensoryczne). Monitorowanie skuteczności diety eliminacyjnej lub ocena ryzyka reakcji przy ponownym wprowadzaniu orzecha włoskiego. Ocena możliwej krzyżowej reaktywności z innymi nasionami lub orzechami (np. Materiał i przygotowanie pacjenta Do analizy pobiera się 3–5 ml krwi żylnej.
Próbka może być umieszczona w probówce z antykoagulantem (EDTA) lub po odwirowaniu użyta jako surowica. Nie wymaga się specjalnej diety przed pobraniem, jednak należy unikać leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) przez 5–7 dni, aby nie obniżyć poziomu wykrywanych przeciwciał.
Metoda analityczna Próbka jest poddawana testowi immunologicznemu, najczęściej jedną z dwóch technik: ImmunoCAP – alergen orzecha włoskiego jest przyłączony do stałej fazy, a wiązanie sIgE jest wykrywane za pomocą znakowanego przeciwciała i odczytywane w jednostkach kU/L. ELISA – płytka jest pokryta ekstraktem białkowym orzecha włoskiego; po dodaniu surowicy wiązanie sIgE jest wykrywane enzymatycznie i kwantyfikowane spektrofotometrycznie.
Obie metody zapewniają wysoką czułość i specyficzność, a wyniki podaje się w kilounitach na litr (kU/L). Interpretacja wyników 0 – 0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, alergia mało prawdopodobna. 0,35 – 0,70 kU/L – wynik borderline; wymaga korelacji z objawami klinicznymi i ewentualnie dalszych testów prowokacyjnych. > 0,70 kU/L – podwyższony poziom sIgE, wskazuje na uczulenie; wyższe wartości zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji klinicznej.
Warto podkreślić, że sam wynik laboratoryjny nie jest decydujący – zawsze powinien być oceniany w kontekście wywiadu alergologicznego, historii objawów oraz ewentualnych testów prowokacyjnych. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się zwiększoną wrażliwość na składniki pokarmowe oraz trudności w identyfikacji przyczyn zachowań problemowych.