Cel badania Test Organix Gastro ma na celu wykrycie wczesnych oznak dysbiozy jelitowej poprzez oznaczenie w moczu specyficznych metabolitów wytwarzanych przez patogenne bakterie i grzyby zasiedlające przewód pokarmowy. Wskazania kliniczne Przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wzdęcia, ból brzucha). Objawy sugerujące zaburzoną mikroflorę jelitową, np. częste infekcje układu pokarmowego.
Stany współistniejące z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), PANS/PANDAS, gdzie dysbioza może wpływać na przebieg neurologiczny. Ocena skuteczności terapii probiotycznej, dietetycznej lub antybiotykowej ukierunkowanej na przywrócenie równowagi mikrobiomu. Materiał biologiczny Do badania wykorzystuje się mocz – 10‑20 ml porannego moczu, pobranego po co najmniej 8‑godzinnym okresie postu.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS). Wykrywane są charakterystyczne metabolity mikrobiologiczne, takie jak: p‑krezol (produkt przemiany tyrozyny przez niektóre bakterie). indoksylian (pochodna indolu, wskaźnik fermentacji białek). kwas D‑mlekowy (producent niektórych bakterii fermentujących węglowodany).
Stężenia tych związków są wyrażane w nanogramach na mililitr moczu i porównywane z ustalonymi zakresami referencyjnymi. Interpretacja wyników Podwyższone wartości metabolitów wskazują na zwiększoną kolonizację patogenną lub przerost niekorzystnych mikroorganizmów w jelitach, co jest charakterystyczne dla dysbiozy.
Wyniki należy ocenić w kontekście objawów klinicznych oraz innych badań laboratoryjnych: Wynik w normie – brak istotnego zaburzenia mikroflory; nie wyklucza jednak subtelnych zmian wymagających dalszej diagnostyki. Wynik podwyższony – sugeruje dysbiozę; wskazane jest rozważenie interwencji terapeutycznych (probiotyki, prebiotyki, zmiana diety, ewentualnie terapia antybiotykowa).
Wynik bardzo wysoki – może świadczyć o intensywnej infekcji patogennej lub przerostu grzybów; zaleca się dalsze badania mikrobiologiczne (np. posiewy, testy PCR) oraz konsultację gastroenterologiczną. Przygotowanie pacjenta Aby wynik był wiarygodny, pacjent powinien: Nie przyjmować antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych ani probiotyków przez minimum 14 dni przed pobraniem moczu. Unikać spożywania dużych ilości białka zwierzęcego oraz produktów fermentowanych (np.