Cel badania Pomiar ilościowy ołowiu w krwi pozwala określić stopień narażenia organizmu na ołów w ciągu ostatnich kilku tygodni oraz potwierdzić lub wykluczyć zatrucie tym pierwiastkiem. Wskazania kliniczne Monitorowanie osób pracujących w środowiskach o podwyższonym stężeniu ołowiu (np. przemysł metalurgiczny, warsztaty lakiernicze). Ocena narażenia dzieci i dorosłych mieszkających w pobliżu źródeł zanieczyszczenia (np. stare farby, zanieczyszczona woda pitna).
Diagnostyka podejrzenia zatrucia ołowiem przy objawach takich jak bóle brzucha, anemia, zaburzenia neurologiczne, opóźnienia rozwojowe. Badanie kontrolne u pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym spektrum autyzmu (ASD), ze względu na potencjalny wpływ ołowiu na rozwój poznawczy i zachowanie. Ocena skuteczności interwencji eliminujących źródło ekspozycji. Metoda Stężenie ołowiu oznacza się w pełnej krwi żylnej pobranej do probówki z antykoagulantem EDTA.
Analiza przeprowadzana jest metodą spektrometrii masowej z plazmą indukcyjnie sprzężoną (ICP‑MS) lub atomową spektroskopią absorpcyjną (AAS). Obie techniki zapewniają wysoką czułość i precyzję, umożliwiając wykrycie stężeń rzędu mikrogramów na litr (µg/L). Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani odstawienie leków, jednak zaleca się: Unikanie spożycia pokarmów i napojów zawierających duże ilości ołowiu (np.
nieoczyszczona woda, nieprzetworzone podwórkowe warzywa) na 24 godziny przed badaniem, jeśli to możliwe. Odstawienie suplementów żelaza i wapnia na 48 godzin przed pobraniem, gdyż mogą one wpływać na wyniki. Wykonanie pobrania krwi w warunkach sterylnych, najlepiej rano, po odpoczynku. Interpretacja wyników Wartości referencyjne zależą od wieku i populacji, ale ogólnie przyjmuje się: Dzieci (0‑6 lat): 10 µg/L – wskazuje na konieczność dalszej diagnostyki i interwencji.
Dorośli: 20 µg/L – sugeruje zatrucie i wymaga natychmiastowego leczenia. Podwyższone stężenie może wymagać dodatkowych badań, takich jak analiza ołowiu w moczu, badanie funkcji nerek, morfologia krwi oraz ocena parametrów neurologicznych. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych podwyższony poziom ołowiu może nasilać objawy poznawcze i behawioralne, dlatego istotne jest wczesne wykrycie i eliminacja źródła narażenia.