Cel badania Określenie koncentracji oksazepamu w surowicy krwi żylnej w celu: monitorowania terapeutycznego przy stosowaniu leku w zaburzeniach lękowych, depresji, odstawieniu alkoholu oraz w niektórych przypadkach zaburzeń neurorozwojowych, oceny przyjmowania leku i zgodności pacjenta z zaleceniami dawkowania, wykrywania przedawkowania lub toksyczności, badania interakcji lekowych i indywidualnych różnic w metabolizmie (np.
u pacjentów z ASD, ADHD, zaburzeniami neurorozwojowymi).
Wskazania kliniczne kontrola terapii oksazepamem (ICD‑10: F41.1 – zaburzenia lękowe, F10.3 – zespół odstawienia alkoholu, F13.2 – uzależnienie od benzodiazepin), ocena przyjmowania leku w populacji pediatrycznej i dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi (ICD‑10: F84.0 – autyzm wczesnodziecięcy, F90.0 – ADHD), badanie przy podejrzeniu przedawkowania lub toksyczności oksazepamu, monitorowanie wpływu leków indukujących lub hamujących enzymy CYP3A4 i CYP2C19 na poziom oksazepamu w surowicy.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania wykorzystuje się krew żylna – surowica. Zalecenia: próbka pobierana z żyły obwodowej, najlepiej rano, ale bez wymogu postu, zastosować probówki bez dodatku antykoagulantu (np. szklane lub plastikowe probówki bez dodatku), po pobraniu pozwolić na pełne skrzepnięcie (ok.
30‑60 min), następnie odwirować przy 1500 g przez 10 min, próbkę surowicy przechowywać w temperaturze –20 °C lub niższej, jeżeli analiza nie zostanie wykonana w ciągu 24 h, unikać hemolizy oraz kontaktu z substancjami mogącymi zakłócić analizę (np. leki zawierające silne inhibitory enzymów).
Metoda Stężenie oksazepamu oznacza się najczęściej metodami: chromatografia cieczowa sprzężona z spektrometrią mas (LC‑MS/MS) – metoda wysokiej czułości i specyficzności, immunoanaliza (ELISA, immunochemiluminescencja) – szybka metoda przesiewowa, wymagająca potwierdzenia LC‑MS/MS przy wyniku podwyższonym. Zakres pomiarowy typowo wynosi od 10 µg/L do 1000 µg/L, przy czym dolna granica wykrywalności (LOD) wynosi około 5 µg/L.