Przejdź do treści

Odwrotna trójjodotyronina

Cel badania Pomiar stężenia odwrotnej trójjodotyroniny (rT3) w surowicy krwi służy do oceny przemian hormonu tarczycowego T3. rT3 jest biologicznie nieaktywnym metabolitem T4, powstającym w wyniku deiodynacji w pozycji beta. Analiza rT3 umożliwia rozróżnienie zespołu niskiego T3 (tzw. "euthyroid sick syndrome") od prawdziwej niedoczynności tarczycy oraz wykrycie nieprawidłowości w metabolizmie hormonów tarczycowych w stanach chorobowych.

Wskazania kliniczne Różnicowanie zespołu niskiego T3 (zwykle podwyższona rT3) od prawdziwej niedoczynności tarczycy (obniżona rT3). Ocena stanu metabolicznego u pacjentów z ciężkimi chorobami pozatarczycowymi (np. sepsa, urazy, nowotwory, niewydolność wielonarządowa). Monitorowanie terapii hormonalnej u pacjentów z nadczynnością tarczycy, po leczeniu radiojodem lub po operacji tarczycy.

Badanie przy podwyższonej globulinie wiążącej tyroksynę (TBG) – zwiększona produkcja TBG może prowadzić do wzrostu rT3. Diagnostyka rzadkich zaburzeń metabolizmu hormonów tarczycowych, takich jak oporność na hormony tarczycowe. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS) – nieprawidłowa regulacja hormonów tarczycowych może wpływać na rozwój neurologiczny i funkcje poznawcze.

Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie: nie wymaga specjalnej diety; zaleca się pobranie próbki w stanie spoczynku, najlepiej rano, po co najmniej 8‑godzinowej przerwie od intensywnego wysiłku fizycznego.

Unikać przyjmowania suplementów zawierających biotynę (witamina B7) w ciągu 48 h przed pobraniem, gdyż mogą zakłócić metodę immunologiczną. Wskazane jest odnotowanie przyjmowanych leków (np. leki przeciwzakrzepowe, sterydy, leki przeciwzapalne), które mogą wpływać na poziom rT3. Metoda Stężenie rT3 oznacza się najczęściej metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiczną (RIA).

Test bazuje na specyficznych przeciwciałach monoklonalnych rozpoznających rT3, co zapewnia wysoką czułość (zwykle Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: 0,10–0,25 ng/mL (wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium). Podwyższona rT3: sugeruje zespoły niskiego T3, ciężkie choroby pozatarczycowe, nadczynność tarczycy, zwiększoną produkcję TBG lub zaburzenia deiodynacji beta.