Cel badania Analiza preparatu bezpośredniego oraz hodowli ma na celu wykrycie grzybów z grupy dermatofitów – najczęstszych patogenów wywołujących infekcje skóry, paznokci i włosów. Precyzyjna identyfikacja gatunkowa pozwala lekarzowi wybrać optymalny lek przeciwgrzybiczy oraz ocenić potrzebę dalszych badań laboratoryjnych.
Wskazania kliniczne Utrzymujące się zmiany skórne, paznokciowe lub włosowe o charakterze grzybiczym (zaczerwienienie, łuszczenie, świąd, zmiana barwy lub struktury paznokcia, wypadanie włosów). Brak poprawy po empirycznym leczeniu przeciwgrzybiczym. Powtarzające się infekcje u osób z osłabioną odpornością, w tym pacjentów z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą mieć trudności z utrzymaniem higieny.
Planowanie długotrwałej terapii przeciwgrzybiczej i konieczność potwierdzenia diagnozy przed jej rozpoczęciem. Niejasne zmiany skórne po urazach, oparzeniach lub w przebiegu chorób ogólnoustrojowych. Wystąpienie objawów klinicznych sugerujących zakażenie wywołane mniej typowymi dermatofitami (np. Trichophyton tonsurans, Microsporum gypseum).
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się: zeskrobiny ze zmienionej, podejrzanej o infekcję skóry, zeskrobiny z płytki paznokciowej (bez wcześniejszego piłowania lub szlifowania), włosy z obszaru objętego zmianą. Próbki należy umieścić w jałowym, szczelnym pojemniku, najlepiej w temperaturze pokojowej i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h.
Przed pobraniem materiału zaleca się: odstawienie leków przeciwgrzybiczych (zarówno miejscowo, jak i doustnie) na minimum 14 dni, nieprzycinanie ani niepiłowanie paznokci, unikanie lakierów, kremów, maści oraz innych preparatów na skórę lub paznokcie, nie mycie ani nie oczyszczanie zmiany bezpośrednio przed pobraniem – pozostawić naturalną warstwę łusek i rogowiska, jeśli pobierane są włosy, nie myć ich w dniu pobrania.
Metoda badania Badanie składa się z dwóch etapów: Preparat bezpośredni – pobraną próbkę miesza się z roztworem wodorotlenku potasu (KOH 10 %) lub innym środkiem klarującym (np. DMSO), a następnie obserwuje pod mikroskopem świetlnym w poszukiwaniu charakterystycznych struktur grzybiczych, takich jak strzępki, przetrwalniki, konidia czy mikrospory.