Cel badania Badanie określa stężenie N‑terminalnego fragmentu pro‑BNP (NT‑proBNP) w surowicy krwi. Dzięki wysokiej stabilności tego peptydu umożliwia wykrycie przeciążenia komory serca, potwierdzenie niewydolności sercowej oraz oszacowanie ryzyka powikłań kardiologicznych.
Wskazania kliniczne diagnozowanie i monitorowanie niewydolności lewej i prawej komory serca, ocena ryzyka oraz prognozy po ostrym zespole wieńcowym, zawałach mięśnia sercowego lub innych zdarzeniach sercowo‑naczyniowych, wyjaśnianie przyczyn duszności u osób starszych (≥ 70 lat), różnicowanie niewydolności serca od chorób płucnych i innych przyczyn duszności, kontrola skuteczności terapii farmakologicznej (inhibitory ACE, diuretyki, beta‑blokerki), monitorowanie pacjentów z chorobami współistniejącymi zwiększającymi obciążenie serca: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, otyłość, zespół metaboliczny, ocena stanu kardiologicznego u osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które wykazują podwyższone ryzyko zaburzeń sercowo‑naczyniowych.
Metoda Analiza prowadzona jest metodą immunochemiczną – najczęściej testem immunoenzymatycznym (ELISA) lub immunoanalizą chemiluminescencyjną. Wykorzystuje się monoklonalne przeciwciała skierowane przeciwko specyficznemu fragmentowi NT‑proBNP, co zapewnia wysoką czułość i specyficzność. Stabilność peptydu pozwala na uzyskanie wiarygodnych wyników nawet przy opóźnionym przetwarzaniu próbki.
Materiał krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem (EDTA, heparyna lub cytrynian), surowica uzyskana po odwirowaniu próbki przy 1500 g przez 10 min. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani odstawiania leków, lecz zaleca się: unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem krwi, zgłoszenie laboratorium wszelkich przyjmowanych leków (np. diuretyki, inhibitory ACE, kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe), które mogą wpływać na wynik.
Interpretacja wyników Normy zależą od wieku, płci oraz stanu klinicznego. Ogólne przedziały: wartość prawidłowa – 75 lat; niskie stężenia silnie sugerują brak niewydolności serca, wartość podwyższona – > 450 pg/ml wskazuje na obecność niewydolności serca; im wyższy wynik, tym większe nasilenie choroby, wartość bardzo wysoka – > 1800 pg/ml może świadczyć o ostrym zdarzeniu kardiologicznym (zawał, zatorowość płucna) lub ciężkiej niewydolności.
Podwyższone NT‑proBNP obserwuje się także w stanach niekardiologicznych, takich jak: nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, pierwotny hiperaldosteronizm, marskość wątroby z wodobrzyskiem, przewlekła niewydolność nerek, ciężkie infekcje, sepsa oraz niektóre nowotwory.