Cel badania Pomiar stężenia noradrenaliny (norepinefryny) w osoczu pozwala ocenić funkcję układu współczulnego oraz wykryć patologiczne podwyższenia lub obniżenia tego katecholaminy, które mogą być związane z różnymi stanami klinicznymi. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie pheochromocytoma oraz innych nowotworów neuroendokrynnych. Ocena autonomicznej dysfunkcji, np. w chorobie Addisona, niewydolności autonomicznej czy neuropatii autonomicznej.
Badanie przy nadciśnieniu tętniczym trudnym do kontrolowania. Ocena reakcji organizmu na stres, intensywny wysiłek fizyczny lub sytuacje emocjonalne. Monitorowanie pacjentów z niewydolnością serca, zawałem serca lub niewydolnością nerek. Badania w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, ADHD, zaburzenia zachowania), gdzie obserwuje się zaburzenia regulacji katecholamin.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem próbki zaleca się: Post przynajmniej 8‑10 godzin (przyjmowanie jedynie wody). Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego, stresu oraz ekspozycji na wysokie temperatury w ciągu 24 godzin przed badaniem. Odstawienie leków wpływających na układ współczulny (np. beta‑blokerów, inhibitorów MAO, leków sympatykomimetycznych) po konsultacji z lekarzem. Unikanie kofeiny, nikotyny i alkoholu w dniu badania.
Materiał biologiczny Próbka pobierana jest z żyły do probówki zawierającej antykoagulant EDTA. Po pobraniu krew powinna być natychmiast schłodzona (4 °C) i odwirowana w ciągu 30 min, a osocze przechowywane jest w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy.
Metoda Stężenie noradrenaliny określa się najczęściej metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej połączonej z detekcją elektrochemiczną (HPLC‑ED) lub metodą spektrometrii masowej z płynącej chromatografii (LC‑MS/MS). Obie techniki zapewniają wysoką czułość i specyficzność. Interpretacja wyników Zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, jednak typowo wyniki podaje się w ng/L (pg/mL).
Ogólne wytyczne: Wartość prawidłowa: 80‑520 ng/L (przy pozycji leżącej, po 30‑minutowym odpoczynku). Podwyższone poziomy: sugerują nadmierną aktywację współczulną – np. pheochromocytoma, stres, niewydolność serca, zespół hiperkatecholaminowy. Obniżone poziomy: mogą wskazywać na niewydolność nadnerczy, autonomiczną niewydolność, przyjmowanie leków obniżających uwalnianie noradrenaliny.