Cel badania Badanie służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał IgE klasy G skierowanych przeciwko beta‑konglicyninie – białku będącemu głównym alergenem soi. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył immunologiczną odpowiedź na ten konkretny alergen, co jest niezbędne przy diagnostyce alergii pokarmowych, zwłaszcza w przypadkach ciężkich objawów lub u małych dzieci.
Wskazania kliniczne Ustalenie alergii na soję u pacjentów z objawami pokarmowymi (wysypka, wymioty, biegunka, anafilaksja). Diagnostyka alergii u dzieci z atopowym zapaleniem skóry (ICD‑10 L91) oraz innych chorób alergologicznych. Ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem soi do diety, np. w karmieniu piersią lub w diecie niemowląt. Wsparcie w monitorowaniu przebiegu alergii w trakcie leczenia odczulającego.
Badanie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których obserwuje się podwyższoną częstość nietolerancji pokarmowych i alergii. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna – surowica. Przygotowanie: nie wymaga postu; zaleca się unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyny, loratadyny) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 48 h przed pobraniem próbki.
Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, a surowica oddzielona i zamrożona przy –20 °C lub niżej do czasu analizy. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub inną techniką chemiluminescencji, w której specyficzne antygeny beta‑konglicyniny są przyłączone do nośnika stałego.
Do próbki surowicy dodaje się odpowiednią ilość przeciwciał znakowanych, a następnie mierzy się intensywność sygnału, co pozwala wyznaczyć stężenie IgE w jednostkach kU/L. Interpretacja wyników 0,00‑0,34 kU/L – wynik ujemny, brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciwko beta‑konglicyninie. 0,35‑0,69 kU/L – niskie stężenie, możliwa wrażliwość, ale niska prawdopodobność wystąpienia objawów klinicznych.
0,70‑3,49 kU/L – umiarkowane stężenie, zwiększone ryzyko reakcji alergicznej przy ekspozycji na soję. ≥ 3,50 kU/L – wysokie stężenie, duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej, w tym ciężkich (anafialaktycznych). Wartości graniczne są orientacyjne; ostateczna ocena zależy od historii klinicznej pacjenta, wyników prowokacji pokarmowej oraz ewentualnych współistniejących alergii.