Cel badania Określenie stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko lizozymowi (lizozym‑IgE) w surowicy krwi. Test umożliwia identyfikację i ilościową ocenę reakcji immunologicznej na ten konkretny alergen, co jest kluczowe przy diagnozowaniu ciężkich postaci alergii. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne (np. pokrzywka, astma, atopowe zapalenie skóry) wymagające precyzyjnej identyfikacji alergenów.
Badanie u małych dzieci, u których klasyczne testy skórne mogą być niewykonalne lub niebezpieczne. Ocena alergicznej etiologii objawów neurologicznych i zaburzeń neurorozwojowych, w tym w kontekście ASD, gdy istnieje podejrzenie wpływu stanu zapalnego na funkcje poznawcze. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej lub eliminacyjnej.
Materiał Krew żylna pobrana z żyły przedramienia; następnie odwirowana surowica, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z użyciem wysoko czułych mikropłyt pokrytych lizozymem. Po przyłączeniu surowicy, specyficzne IgE wiążą się z alergenem, a następnie wykrywane są za pomocą znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE.
Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych na mililitr (kU/L). Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien być na czczo (co najmniej 8 h) przed pobraniem krwi, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom niektórych białek osocza. Należy unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów i leków immunosupresyjnych przez co najmniej 48 h, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.
Interpretacja wyników Wartość poniżej 0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciw lizozymowi; alergia na lizozym jest mało prawdopodobna. 0,35 – 0,70 kU/L – niska wrażliwość; może wystąpić subkliniczna reakcja. >0,70 kU/L – podwyższony poziom specyficznego IgE, sugerujący istotną alergię na lizozym, zwłaszcza w połączeniu z objawami klinicznymi.
Wartości należy interpretować w kontekście historii choroby, objawów klinicznych oraz wyników innych testów alergologicznych. W przypadkach osób z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi podwyższony poziom IgE może wskazywać na dodatkowy czynnik zapalny wpływający na nasilenie objawów neurologicznych. Kod ICD L91 – Badanie alergiczne – określenie specyficznych przeciwciał IgE.