Cel badania Test określa stężenie swoistych przeciwciał IgE klasy G skierowanych przeciwko albuminie kota (Fel d 2) w surowicy. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną na ten konkretny alergen, co jest kluczowe przy diagnozowaniu alergii na koty. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny objawów alergicznych (katar sienny, astma, pokrzywka, zapalenie spojówek) nasilonych w obecności kotów.
Ocena ryzyka reakcji alergicznej u małych dzieci oraz u osób z ciężkimi chorobami alergologicznymi. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej (immunoterapia alergenowa) związanej z alergenem Fel d 2. Włączenie do panelu badań alergologicznych w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie przewlekłe stany zapalne mogą wpływać na funkcje poznawcze i zachowanie. Materiał biologiczny Do badania pobiera się krew żylna, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna mieć objętość co najmniej 2 ml. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna diety ani post przed pobraniem krwi. Zaleca się unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów w ciągu 5–7 dni przed pobraniem, ponieważ mogą one wpływać na poziom wolnych IgE. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP, ELISA) z użyciem wysoko specyficznego antygenu Fel d 2 (albumina kota).
Wynik podawany jest w jednostkach kU/L i jest ilościowy. Interpretacja wyników 0 – 0,34 kU/L – wynik ujemny, brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciw Fel d 2. 0,35 – 0,69 kU/L – niska czułość, możliwe wczesne lub słabe uczulenie. 0,70 – 3,49 kU/L – umiarkowane uczulenie, zwiększone ryzyko objawów klinicznych. ≥ 3,5 kU/L – wysokie stężenie IgE, silne prawdopodobieństwo reakcji alergicznej po kontakcie z kotem.
Interpretacja powinna być zawsze powiązana z wywiadem klinicznym i wynikami innych testów alergologicznych (np. testy skórne, inne specyficzne IgE). Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się wyższą częstość współistniejących alergii. Przewlekła ekspozycja na alergeny i związane z tym procesy zapalne mogą nasilać objawy neurobehawioralne.
Identyfikacja konkretnego alergenu, takiego jak Fel d 2, umożliwia wczesną interwencję środowiskową (np. ograniczenie kontaktu z kotami) oraz rozważenie terapii odczulającej, co może przyczynić się do poprawy jakości życia i funkcjonowania poznawczego. Wynik badania Po zakończeniu analizy laboratorium przekazuje raport zawierający wartość liczbową, jednostkę pomiaru oraz interpretację kliniczną.