Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał IgE klasy G skierowanych przeciwko alergenowi NDer p 1, będącemu głównym białkiem alergennym roztoczy Dermatophagoides pteronyssinus. Wynik umożliwia potwierdzenie uczulenia na roztocza kurzu domowego i ocenę jego nasilenia. Wskazania kliniczne Podejrzenie alergii na roztocza kurzu domowego u dzieci i dorosłych. Ciężkie, przewlekłe objawy alergiczne (np.
astma, nieżyciowy katar, atopowe zapalenie skóry) nieodpowiadające na standardowe leczenie. Ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem immunoterapii alergenowej. Badanie pomocnicze w diagnostyce zespołów neurorozwojowych, w których współistnieją objawy alergiczne (np. zaburzenia snu, nadpobudliwość). Metoda W próbce surowicy pobranej z krwi żylnej oznacza się swoiste IgE przy użyciu techniki immunoenzymatycznej (np.
Test jest kalibrowany względem międzynarodowych standardów, a wyniki podaje się w jednostkach kU/L (kilo‑jednostki na litr). Interpretacja wyników Wartość – brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciwko NDer p 1; uczulenie mało prawdopodobne. 0,35 – 0,70 kU/L – niska czułość; może wskazywać na wczesną fazę sensitizacji lub niewielką reakcję kliniczną. 0,70 – 3,5 kU/L – umiarkowane stężenie; często koreluje z objawami alergicznymi o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.
> 3,5 kU/L – wysokie stężenie; zazwyczaj związane z ciężkimi objawami alergicznymi, takimi jak astma kontrolowana słabo lub nasilony katar sienny. Interpretacja powinna uwzględniać historię kliniczną pacjenta, wyniki innych testów alergologicznych oraz ewentualne leczenie farmakologiczne. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnych przygotowań dietetycznych ani odstawiania leków przeciwalergicznych, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Zaleca się pobranie próbki w warunkach spoczynkowych, najlepiej rano, aby zminimalizować wpływ czynników stresowych na poziom IgE.