Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen – alfa‑amylazę (21 Alfa‑amylaza). Dzięki temu możliwe jest potwierdzenie nadwrażliwości alergicznej na ten konkretny czynnik, co jest istotne przy diagnozowaniu ciężkich postaci chorób alergicznych oraz w ocenie ryzyka u małych pacjentów. Wskazania kliniczne podejrzenie alergii na alfa‑amylazę, np.
u pracowników piekarni, cukierni czy przemysłu spożywczego (alergia zawodowa); trudne do wyjaśnienia objawy astmy, nieżyciowe zapalenie błony śluzowej nosa lub atopowe zapalenie skóry, które mogą być wywołane tym alergenem; badanie u małych dzieci z objawami atopowymi, gdy podejrzewa się alergię pokarmową lub wziewną; osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD, PANS/PANDAS), u których obserwuje się zwiększoną podatność na reakcje immunologiczne i które wymagają wykluczenia komponentu alergicznego w przebiegu choroby; monitorowanie skuteczności terapii odczulającej lub eliminacyjnej diety. Materiał krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem; surowica – 2 – 3 ml, uzyskana po odwirowaniu próbki. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post.
Należy jednak unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów (doustnych lub wziewnych) przez co najmniej 48 h, gdyż mogą one fałszować wynik testu. W przypadku małych dzieci pobranie krwi powinno odbywać się w warunkach zapewniających minimalny stres. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) polegającą na wiązaniu specyficznych przeciwciał IgE z immobilizowanym alergenem alfa‑amylazy.
Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilounitarach na litr) i odzwierciedla stężenie swoistych IgE w surowicy. Interpretacja wyników wartość – brak wykrywalnych przeciwciał, wynik uznawany za negatywny; 0,35 – 0,70 kU/L – niska wiązalność, wynik może być nieistotny klinicznie; > 0,70 kU/L – podwyższony poziom specyficznych IgE, sugerujący obecność alergii; interpretacja powinna uwzględniać objawy kliniczne pacjenta.
Wysokie stężenie IgE nie zawsze przekłada się na objawowość; ostateczna diagnoza wymaga korelacji wyników laboratoryjnych z wywiadem i badaniem fizykalnym. Kod ICD Badanie klasyfikowane jest pod kodem ICD‑10 L91 – „Inne choroby skóry wywołane przez alergeny”.