Cel badania Badanie ma na celu oznaczenie stężenia w surowicy przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenom pochodzącym z naskórka oraz moczu myszy. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył swoiste przeciwciała IgE w odpowiedzi na kontakt z tymi alergenami.
Wskazania kliniczne diagnoza alergii IgE‑pośrednich na alergen myszy u pacjentów z objawami skórnymi (wyprysk, pokrzywka), oddechowymi (kaszel, astma) lub pokarmowymi, ocena ryzyka nasilenia objawów u osób z ciężkimi chorobami alergicznymi, monitorowanie wrażliwości alergicznej u małych dzieci, które są narażone na kontakt z myszami (np.
w warunkach domowych, placówkach edukacyjnych, laboratoriach), część diagnostyki współistniejących zaburzeń alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie alergie mogą wpływać na przebieg kliniczny i jakość życia. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 4–5 ml krwi żylnej, z której odseparowuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana po 12‑godzinnym okresie postu, ale jedzenie nie wpływa znacząco na wynik.
Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów lub immunosupresyjnych, które mogą obniżać poziom IgE. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunologiczną typu immunoenzymatycznego (np. ImmunoCAP) lub chemiluminescencji. Do testu używa się standaryzowanych ekstraktów alergenowych pochodzących z naskórka i moczu myszy, które są przyłączone do nośnika stałego.
Surowica pacjenta jest inkubowana z tym nośnikiem, a następnie wykrywa się związane przeciwciała IgE przy pomocy znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE. Interpretacja wyników Wynik ujemny (0–0,35 kU/L) – brak wykrywalnych swoistych IgE przeciwko alergenowi myszy; nie wyklucza jednak reakcji nie‑IgE‑pośrednich. Wynik borderline (0,35–0,70 kU/L) – niska wrażliwość; wynik należy skonsultować z objawami klinicznymi i ewentualnie powtórzyć badanie.
Wynik dodatni (>0,70 kU/L) – obecność swoistych IgE, co wskazuje na uczulenie IgE‑pośrednie. Im wyższa wartość, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia objawów przy ekspozycji. Interpretacja powinna uwzględniać historię choroby, ekspozycję na alergen oraz wyniki innych testów alergologicznych (np. testy skórne, testy prowokacyjne).