Przejdź do treści

Mycoplazma pneumoniae - p/c IgM

Cel badania Test określa obecność w surowicy przeciwciał klasy IgM specyficznych dla Mycoplasma pneumoniae. Wykrycie IgM wskazuje na niedawno przebytą lub trwającą ostą fazę zakażenia, co jest istotne przy diagnozowaniu przyczyn infekcji dróg oddechowych oraz ocenie potencjalnego wpływu infekcji na zaburzenia neurorozwojowe, takie jak ASD, PANS czy PANDAS.

Wskazania kliniczne Ostre lub nawracające objawy zapalenia górnych i dolnych dróg oddechowych (kaszel, gorączka, duszność). Podejrzenie zakażenia Mycoplasma pneumoniae w kontekście nasilenia objawów neuropsychiatrycznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Rozpoznanie przyczyn gorączki nieznanego pochodzenia, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Monitorowanie przebiegu leczenia antybiotykowego w przypadkach potwierdzonego zakażenia.

Materiał i przygotowanie pacjenta Kod ICD: U43 Materiał: Krew żylna – surowica. Próbka pobierana jest w stanie spoczynku, najczęściej rano, po 8‑10‑godzinnym okresie postu, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom niektórych czynników immunologicznych. Nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego, ale należy unikać podawania antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe.

Metoda Badanie przeprowadza się metodą immunoenzymatycznego testu (ELISA) lub chemiluminescencyjnego immunoassay (CLIA). Próbka surowicy jest inkubowana z antygenem Mycoplasma pneumoniae przytwierdzonym do podłoża. Obecność przeciwciał IgM wiąże się z enzymatycznym znacznikiem, którego aktywność jest mierzalna spektrofotometrycznie lub za pomocą detekcji luminescencji.

Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek optyczny (S/CO) w zależności od zastosowanego systemu. Interpretacja wyników Wynik dodatni (podwyższony poziom IgM) – sugeruje aktualną lub bardzo niedawną infekcję Mycoplasma pneumoniae; wymaga korelacji klinicznej i, w razie potrzeby, potwierdzenia badaniem PCR lub posiewem.

Wynik ujemny (brak IgM) – wyklucza ostą fazę zakażenia; może jednak nie wykluczać wcześniejszej infekcji, której dowodem są przeciwciała klasy IgG. Wynik niejednoznaczny (słaby reakcja) – zaleca się powtórzenie badania po 2‑3 tygodniach lub wykonanie dodatkowych testów serologicznych (IgG, IgA) oraz metod molekularnych.