Cel badania Analiza ilościowa wybranych immunosupresantów (np. takrolimus, cyklosporyna, mykofenolan mofetylu, rapamycyna) w pełnej krwi żylnej (EDTA) przy użyciu wysokosprawnej techniki LC‑MS/MS. Celem jest potwierdzenie, że stężenie leku znajduje się w ustalonym przedziale terapeutycznym, co zapewnia skuteczność leczenia oraz minimalizuje ryzyko toksyczności.
Wskazania kliniczne Monitorowanie długotrwałej terapii immunosupresyjnej po przeszczepach organów, w chorobach autoimmunologicznych oraz w leczeniu ciężkich stanów zapalnych. Ocena zgodności z zalecaną dawką u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których immunomodulacja może wpływać na objawy neuropsychiatryczne. Wykrywanie podwyższonych lub obniżonych stężeń w sytuacjach zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, np.
nefropatia, neurotoksyczność, zaburzenia hematologiczne. Kontrola interakcji lekowych oraz wpływu czynników zewnętrznych (np. suplementy, leki przeciwgrzybicze) na metabolizm immunosupresantów. Ocena przyczyn niepożądanych objawów klinicznych (np. gorączka, wysypka, zaburzenia czynności wątroby) podczas terapii immunosupresyjnej.
Metoda Badanie wykonywane jest metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową spektrometrią mas (LC‑MS/MS) w trybie multiple reaction monitoring (MRM). Procedura obejmuje: Deproteinację próbki krwi żylnej (EDTA) przy użyciu roztworu metanolu lub acetonitu. Ekstrakcję analitu i wewnętrznego standardu (zwykle izotopowo znakowanego). Rozdział chromatograficzny na kolumnie C18 przy gradientowym elucie.
Detekcję masową, gdzie wybrane przejścia jonowe (precursor → fragment) są monitorowane dla każdego leku. Kalibrację krzywej z co najmniej pięcioma punktami, zakres liniowy dostosowany do typowych stężeń terapeutycznych (np. Walidację metody pod kątem dokładności, precyzji, czułości (LOD Materiał biologiczny Pełna krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem EDTA (2‑5 mL).
Próbka powinna być przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium nie później niż 24 h od pobrania. W razie opóźnienia próbkę można zamrozić (‑20 °C) na maksymalnie 7 dni. Przygotowanie pacjenta Zaleca się: Nie przyjmować dodatkowej dawki leku immunosupresyjnego w ciągu co najmniej 12 h przed pobraniem, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.