Cel badania Określenie stężenia terapeutycznego leku Adalimumab w surowicy krwi pacjenta w celu monitorowania skuteczności leczenia oraz wykrywania potencjalnej immunogenności (powstawania przeciwciał antyleku). Wskazania kliniczne Kontrola poziomu leku u pacjentów leczonych Adalimumabem w chorobach autoimmunologicznych (np.
reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, trądzik ropnopostaćowy). Ocena przyczyn braku odpowiedzi klinicznej pomimo prawidłowego dawkowania (np. niska koncentracja leku, obecność przeciwciał antyleku). Optymalizacja dawki i interwału podania w celu minimalizacji działań niepożądanych, zwłaszcza infekcji.
Monitorowanie terapii w kontekście współistniejących zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS), gdy występują choroby zapalne wymagające leczenia Adalimumabem. Materiał biologiczny Krew żylna – pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu (do uzyskania surowicy). Surowica – po odwirowaniu próbki, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do czasu analizy (maksymalnie 24 h) lub zamrożona przy –20 °C lub niżej, jeśli analiza ma być wykonana później.
Przygotowanie pacjenta Próbka powinna być pobrana w tzw. „trough level”, czyli tuż przed podaniem kolejnej dawki leku (zazwyczaj 1‑2 h przed planowanym wstrzyknięciem). Nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Należy unikać hemolizy próbki – nie należy używać zbyt małych igieł ani zbyt mocnego ssania.
Metoda Stężenie Adalimumabu oznacza się najczęściej metodą immunologiczną, taką jak ELISA (enzymatyczny test immunoenzymatyczny) lub elektrochemiluminescencyjny test immunoenzymatyczny (ECLIA). Testy te wykorzystują przeciwciała monoklonalne wiążące się z Adalimumabem, co pozwala na precyzyjne określenie jego koncentracji w surowicy.
Interpretacja wyników Stężenie terapeutyczne – zależy od wskazania klinicznego, ale typowy zakres wynosi 3‑8 µg/mL (dla reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby Crohna). Wartości w tym przedziale sugerują prawidłowe wchłanianie i brak istotnej immunogenności. Stężenie poniżej zakresu terapeutycznego – może wskazywać na niewystarczające dawkowanie, przyspieszone metabolizowanie leku lub obecność przeciwciał antyleku neutralizujących działanie Adalimumabu.