Cel badania Pomiar stężenia mocznika w surowicy krwi służy ocenie funkcji nerek, czyli ich zdolności do usuwania produktów przemiany białek z organizmu. Wynik pozwala także ocenić skuteczność terapii nefrologicznych oraz monitorować stan pacjentów poddawanych dializie. Wskazania kliniczne Ocena czynności nerek przy podejrzeniu niewydolności nerkowej. Kontrola leczenia chorób nerek (np. przewlekła choroba nerek, ostre uszkodzenie nerek).
Monitorowanie pacjentów dializowanych oraz osób po przeszczepie nerki. Ocena wpływu leków potencjalnie nefrotycznych, w tym niektórych preparatów stosowanych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak ASD. Diagnostyka zaburzeń metabolicznych, np. Materiał Krew żylna pobrana do probówki, po której uzyskuje się surowicę. Metoda Stężenie mocznika określa się metodą enzymatyczną, najczęściej z użyciem ureazy, która przekształca mocznik w amoniak i dwutlenek węgla.
Powstały amoniak reaguje z odczynnikiem barwiącym, a intensywność koloru (pomiar absorbancji przy określonej długości fali) jest proporcjonalna do koncentracji mocznika w surowicy. Interpretacja wyników Normy laboratoryjne (zależne od laboratorium) wynoszą zazwyczaj 2,5–6,5 mmol/L (15–45 mg/dL).
Wyniki poza zakresem mogą oznaczać: Podwyższone – wskazują na upośledzenie filtracji kłębuszkowej, odwodnienie, zwiększony katabolizm białek, krwawienie z przewodu pokarmowego lub stosowanie leków zwiększających poziom mocznika. Obniżone – rzadziej, mogą wystąpić przy ciężkiej niewydolności wątroby, niskim spożyciu białka lub w wyniku intensywnej hemodializy.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, regularne badanie mocznika jest istotne, gdy pacjent przyjmuje leki o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym (np. niektóre leki przeciwpadaczkowe) lub gdy występują dodatkowe czynniki ryzyka uszkodzenia nerek. Przygotowanie pacjenta Próbka pobierana jest zwykle po 8–12‑godzinnym okresie postu, aby uniknąć wpływu ostatniego posiłku na wynik.
Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania dużych dawek białka w dniu pobrania krwi. Kod ICD ICD‑10: N13 – Inne zaburzenia funkcji nerek.