Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie specyficznych przeciwciał klasy IgE przeciwko czterem najczęściej uczulającym warzywom: grochowi zielonemu, fasoli, marchwi oraz ziemniakowi. Wynik pozwala określić, czy organizm wykazuje immunologiczną nadwrażliwość na te produkty. Wskazania kliniczne Podejrzenie alergii pokarmowej na warzywa, objawiającej się zmianami skórnymi, dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi lub reakcjami oddechowymi.
Monitorowanie przebiegu już zdiagnozowanej alergii warzywnej oraz ocena skuteczności podjętych interwencji dietetycznych lub immunoterapii. Planowanie i kwalifikacja do immunoterapii alergenowej (odczulania) skierowanej przeciw konkretnym alergenom warzywnym. Diagnostyka alergii u małych dzieci, w tym u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których objawy alergiczne mogą nasilać trudności behawioralne i poznawcze. Ocena ryzyka alergii krzyżowych (np.
z innymi roślinami strączkowymi lub bulwami). Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do analizy pobiera się jednorazową próbkę krwi żylnej – zwykle 5 ml – umieszczoną w probówce z antykoagulantem. Nie ma konieczności odstawiania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów ani suplementów wpływających na poziom IgE, co umożliwia wykonanie testu w standardowych warunkach klinicznych. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.
Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub inną techniką immunoassay o wysokiej czułości i specyficzności. Przeciwciała IgE wiążą się z wyselekcjonowanymi alergenami przyłączonymi do stałej fazy, a następnie detekcja odbywa się przy pomocy enzymatycznego sygnału optycznego. Wynik podaje się w jednostkach kilounitów na litr (kU/L). Zakres referencyjny i czynniki zakłócające Poziom 0,35 – 0,70 kU/L – niska wrażliwość.
0,70 – 3,50 kU/L – umiarkowana wrażliwość. > 3,50 kU/L – wysoka wrażliwość. Wynik może być podwyższony w stanach ogólnoustrojowego podwyższenia IgE (np. atopowe zapalenie skóry, pasożyty) – interpretacja wymaga korelacji z objawami klinicznymi. Interpretacja wyników Negatywny – stężenie IgE poniżej progu 0,35 kU/L, co wskazuje na brak klinicznie istotnej alergii na dany alergen.
Pozytywny – stężenie przekraczające ustalony próg; wynik klasyfikuje się jako niski, umiarkowany lub wysoki, co pomaga określić ryzyko wystąpienia objawów po spożyciu. Wartość dodatnia nie musi oznaczać objawowej alergii; decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje się na podstawie pełnego obrazu klinicznego pacjenta. W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się testy prowokacyjne pod kontrolą specjalisty.