Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi, które powstają w odpowiedzi na wybrane alergeny: Alternaria alternata (grzyb pleśniowy), Dermatophagoides farinae (roztocz kurzu domowego), sierść konia, sierść i naskórek kota oraz sierść psa. Wynik pozwala ocenić stopień uczulenia i wspomaga diagnostykę alergiczną, szczególnie w przypadkach ciężkich reakcji alergicznych oraz u małych dzieci.
Wskazania kliniczne Uczulenie o niejasnym pochodzeniu objawów (wysypka, katar, astma, zapalenie zatok). Ciężkie lub przewlekłe choroby alergiczne, w tym astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa. Ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem nowych zwierząt domowych lub ekspozycją na grzyby. Monitorowanie skuteczności terapii odczuleniowej (immunoterapia).
Badanie u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których współistnieją objawy alergiczne mogą nasilać zaburzenia zachowania i funkcje poznawcze. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał biologiczny: krew żylna pobrana do probówki bez dodatku (surowica). Przygotowanie: zaleca się unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. difenhydramina, cetirizyna) oraz leków przeciwzapalnych (kortykosteroidy) przez co najmniej 48 h przed pobraniem krwi.
Pacjent nie musi być na czczo; jedynie należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub metodą chemiluminescencji, które umożliwiają precyzyjne określenie stężenia specyficznych IgE (U/mL). Test wykorzystuje mikrocząsteczki pokryte wyselekcjonowanymi alergenami, do których w surowicy przyłączają się przeciwciała IgE, a następnie sygnał jest amplifikowany i ilościowo odczytywany.
Interpretacja wyników 0–0,35 U/mL – brak wykrywalnych przeciwciał, niska prawdopodobność uczulenia. 0,35–0,70 U/mL – niska czułość, możliwe subklinicze uczulenie. 0,70–3,5 U/mL – umiarkowane stężenie, wymaga korelacji z objawami klinicznymi. >3,5 U/mL – wysokie stężenie, silna sensytyzacja na dany alergen.
Warto podkreślić, że podwyższone poziomy specyficznych IgE nie zawsze przekładają się na objawową alergię; ostateczna diagnoza wymaga połączenia wyniku laboratoryjnego z wywiadem klinicznym i ewentualnie testami prowokacyjnymi (np. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się podwyższoną częstość występowania alergii pokarmowych i wziewnych.