Cel badania Badanie Mieszanka pleśni MX2 (ICD‑10: MX2) ma na celu wykrycie w surowicy krwi obecności klasy IgE przeciwko pięciu najczęściej spotykanym alergenom pleśniowym. Wynik pozwala określić, czy pacjent jest sensitowany na konkretne grzyby, co jest niezbędne przy podejmowaniu decyzji o dalszej diagnostyce i ewentualnym włączeniu immunoterapii.
Wskazania kliniczne Objawy alergiczne (katar sienny, astma, pokrzywka, zapalenie spojówek) podejrzewane o związek z ekspozycją na pleśń. Diagnostyka alergii u dzieci poniżej 4 lat, w tym u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których reakcje alergiczne mogą nasilać objawy behawioralne. Kwalifikacja do odczulania (immunoterapia) przeciwko alergenom pleśniowym.
Ocena niejasnych dolegliwości układu oddechowego lub skórnych, gdy testy skórne są przeciwwskazane (np. ze względu na przyjmowanie leków przeciwhistaminowych). Monitoring skuteczności prowadzonych już terapii antyalergicznych. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest jednorazowa próbka krwi (ok. Nie jest konieczna specjalna dieta ani odstawienie leków przeciwhistaminowych, co zwiększa wygodę pacjenta.
Należy jednak poinformować, że wysokie dawki kortykosteroidów (powyżej 10 mg prednizolu dziennie) mogą obniżać poziom wykrywanych przeciwciał IgE. Metoda analityczna Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencji (CLIA).
W próbce oznacza się ilość specyficznych IgE przeciw następującym alergenom: Penicillium notatum Cladosporium herbarum Aspergillus fumigatus Candida albicans Alternaria alternata Wynik podaje się w jednostkach kU/l (lub IU/ml). Próg dodatniości zazwyczaj wynosi >0,35 kU/l, choć wartości graniczne mogą się różnić w zależności od laboratorium.
Zakres referencyjny i interpretacja wyników Wynik ujemny (IgE ≤ 0,35 kU/l) – brak wykrywalnej sensitizacji na badane pleśnie; alergia jest mało prawdopodobna. Wynik dodatni (IgE > 0,35 kU/l) – obecność specyficznych przeciwciał IgE, co wskazuje na sensitizację. Wartość pod progiem 0,35‑0,70 kU/l sugeruje łagodną reakcję, natomiast wyniki powyżej 3,5 kU/l mogą oznaczać wysokie ryzyko klinicznej alergii.