Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi, które powstają w odpowiedzi na cztery najczęściej spotykane alergeny pleśniowe: Penicillium notatum, Cladosporium herbarum, Aspergillus fumigatus oraz Alternaria alternata. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest nadwrażliwy na te mikroorganizmy i w jakim stopniu. Wskazania kliniczne Ciężka astma oskrzelowa, szczególnie z nasileniem w okresie wilgotnym.
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa (katar sienny) o niejasnym pochodzeniu. Atopowe zapalenie skóry, które nie reaguje na standardową terapię. Objawy alergiczne u małych dzieci (np. wysypka, kaszel, duszności) podejrzewane o związek z alergenami pleśniowymi. Ocena ryzyka zawodowego u osób pracujących w środowiskach o podwyższonym stężeniu zarodników pleśni.
Wsparcie diagnostyczne w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie współistniejące alergie mogą wpływać na nasilenie objawów ASD, PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń rozwojowych. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Nie jest wymagana specjalna dieta przed pobraniem, jednak zaleca się: Unikanie leków przeciwhistaminowych (np.
cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na 48‑72 h przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu badania. W przypadku małych dzieci – pobranie krwi w warunkach komfortowych, najlepiej po karmieniu.
Metoda W laboratorium stosuje się technikę immunologicznego pomiaru specyficznego IgE, najczęściej metodę ImmunoCAP lub ELISA, opartą na wiązaniu alergenów z powierzchnią testu i wykrywaniu przyłączonych przeciwciał IgE przy użyciu znakowanego enzymatycznie przeciwciała. Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilo jednostek na litr).
Interpretacja wyników Wartości uzyskane w teście klasyfikowane są zazwyczaj w następujący sposób: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE (negatywny wynik). 0,35‑0,70 kU/L – wynik borderline, wymaga korelacji z objawami klinicznymi. >0,70 kU/L – podwyższony poziom specyficznego IgE, sugerujący uczulenie na dany alergen. Interpretacja powinna być zawsze powiązana z wywiadem alergologicznym oraz wynikami badań fizykalnych.