Cel badania Celem badania jest ilościowe oznaczenie w surowicy krwi specyficznych przeciwciał klasy IgE przeciw czterem najczęściej występującym alergenom pochodzącym z kurzu domowego: Dermatophagoides pteronyssinus – roztocz domowy 1, Dermatophagoides farinae – roztocz domowy 2, ogólny kurz domowy (mieszanka pyłków, fragmentów skóry, bakterii), alergeny pochodzące z karalucha (Blattella germanica).
Wynik pozwala określić, czy organizm jest sensitizowany na te czynniki, co jest kluczowe przy diagnozie alergii wziewnych. Wskazania kliniczne Objawy alergiczne nasilenie w pomieszczeniach zamkniętych: katar, kichanie, świszczący oddech, pokrzywka, zapalenie spojówek. Przewlekłe zapalenie zatok, astma oskrzelowa lub nasilenie objawów astmy, które mogą być powiązane z ekspozycją na kurz.
Planowanie lub kontrola immunoterapii alergenowej (odczulania) skierowanej przeciw alergenom kurzu domowego. Diagnoza alergii u małych dzieci (poniżej 4 lat), zwłaszcza gdy testy skórne są niewskazane lub trudne do wykonania, np. u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Ocena możliwego wpływu alergii na nasilenie objawów neurobehawioralnych u osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Monitorowanie zmian poziomu IgE w trakcie leczenia farmakologicznego lub odczulania. Materiał Do badania pobiera się krew żylna, zazwyczaj 3–5 ml, z której uzyskuje się surowicę. Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 7 dni, aby zapewnić stabilność przeciwciał IgE. Metoda W surowicy oznacza się specyficzne IgE metodą immuno‑CAP lub techniką ELISA, które umożliwiają precyzyjne pomiary w jednostkach kU/L.
Obie metody są wysoko czułe i specyficzne, nie wymagają odstawiania leków przeciwhistaminowych, a jedynie unikania ostatnich 6 tygodni terapii immunologicznej (np. odczulania) mogącej wpływać na poziom przeciwciał. Interpretacja wyników Wartość 0,35 – 0,70 kU/L – wynik borderline, wymaga korelacji z objawami klinicznymi.
> 0,70 kU/L – wynik dodatni, wskazuje na sensitizację; stopień nasilenia oceniany jest na podstawie wartości (niska: 0,71‑2 kU/L, umiarkowana: 2‑17 kU/L, wysoka: > 17 kU/L). Pozytywny wynik nie jest równoznaczny z kliniczną alergią; decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz, uwzględniając historię choroby i aktualne objawy. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnego przygotowania – nie ma konieczności odstawiania leków przeciwhistaminowych.