Cel badania Określenie stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko wybranym alergenom pochodzącym z naskórka gryzoni: chomika, królika, myszy, szczura oraz świnki gwinejskiej. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył swoiste przeciwciała IgE w odpowiedzi na kontakt z tymi alergenami. Wskazania kliniczne diagnoza alergii kontaktowej i oddechowej wywołanej przez drobne ssaki (np.
w domu, w placówkach edukacyjnych, laboratoriach); monitorowanie stanu alergicznego u małych dzieci, które wykazują objawy takie jak pokrzywka, obrzęk, duszność lub nasilenie objawów neurorozwojowych (np. nasilenie zachowań w spektrum autyzmu) po ekspozycji na wymienione gryzonie; ocena ryzyka reakcji alergicznej przed planowanym kontaktem z gryzoniami (np.
w terapii zwierzętami, programach edukacyjnych); wsparcie diagnostyki w przypadkach ciężkich, przewlekłych schorzeń alergicznych, w których standardowe testy skórne są niewykonalne lub niejednoznaczne. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, najlepiej rano, ale nie jest wymagana specjalna postna dieta.
Należy poinformować pacjenta o konieczności odstawienia leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów i leków immunosupresyjnych na co najmniej 48‑72 godziny przed pobraniem krwi, aby nie zakłóciły one wyników. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub fluoroimmunologiczną (FEIA), w której surowica jest inkubowana z określonymi alergenami (białkami naskórka chomika, królika, myszy, szczura i świnki gwinejskiej).
Powstałe kompleksy IgE‑alergen są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE, a ich ilość jest wyrażana w jednostkach kU/L (kilo‑jednostek na litr). Interpretacja wyników Wartość 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE wobec badanego alergenu (negatywny wynik). Wartość 0,35‑0,70 kU/L – niska wrażliwość, możliwa subkliniczna sensitizacja. Wartość 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, wskazujące na prawdopodobną alergię kliniczną przy wystąpieniu objawów.
Wartość >3,5 kU/L – wysokie stężenie, silna sensitizacja, zwiększone ryzyko reakcji alergicznej. Wynik należy interpretować w kontekście objawów klinicznych oraz historii kontaktu z alergenem. Podwyższone stężenie IgE nie zawsze przekłada się na objawy alergiczne; dlatego ostateczna diagnoza wymaga korelacji z badaniem klinicznym i, w razie potrzeby, dodatkowymi testami (np.