Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko sześciu wybranym alergenom pyłków traw. Wynik pozwala określić stopień uczulenia na pyłki traw, co jest niezbędne przy diagnostyce alergicznego nieżytu nosa, astmy wziewnej oraz innych chorób alergicznych. Wskazania kliniczne Sezonowe nasilenie objawów kataru alergicznego, kichania, świądu nosa lub oczu w okresie pylenia traw.
Astma oskrzelowa o podłożu alergicznym, szczególnie nasilająca się wiosną‑latem. Potencjalne reakcje krzyżowe pomiędzy alergenami pyłków traw a pokarmami (np. Ocena wpływu alergii wziewnych na objawy neurobehawioralne u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej lub innych interwencji antyalergicznych.
Materiał biologiczny Do testu wykorzystuje się surowicę lub osocze pobrane z żyły obwodowej (min. Próbka powinna być pobrana po co najmniej 12‑godzinnym poście, w warunkach aseptycznych, odwirowana w ciągu 30 min od pobrania, a następnie zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy. Przygotowanie pacjenta Unikać leków przeciwhistaminowych (cetirizyna, loratadyna, feksofenadyna) oraz doustnych kortykosteroidów przez minimum 7 dni przed pobraniem krwi.
W dniu pobrania nie spożywać alkoholu i nie wykonywać intensywnego wysiłku fizycznego. Zgłosić lekarzowi aktualne infekcje, stany zapalne, a także przyjmowane suplementy zawierające immunoglobuliny. Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej (ELISA) lub chemiluminescencyjnej (np.
Mieszanka sześciu standaryzowanych ekstraktów pyłkowych – Phleum pratense (trawa łąkowa), Dactylis glomerata (kostrzewa), Poa pratensis (wieczornik), Lolium perenne (życica pospolita), Festuca pratensis (kostrzewa łąkowa) oraz Cynodon dactylon (bambusowiec) – jest przyłączona do nośnika stałego. Do próbki pacjenta dodaje się znakowane przeciwciała wykrywające kompleksy IgE‑alergen; intensywność sygnału jest proporcjonalna do stężenia specyficznego IgE.
Interpretacja wyników Wynik wyrażany jest w jednostkach kU/L (kilo‑jednostki na litr) i klasyfikowany według następujących progów: <0,35 kU/L – brak wykrywalnego uczulenia. 0,35‑0,70 kU/L – niskie stężenie IgE, możliwe subkliniczne uczulenie. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, zwykle korespondujące z objawami sezonowymi. >3,5 kU/L – wysokie stężenie, duże prawdopodobieństwo klinicznej alergii.