Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w próbce moczu obecności metoklopramidu – leku przeciw nudnościom i wymiotom, stosowanego m.in. w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych oraz w niektórych przypadkach w terapii objawów neurodevelopmentalnych, takich jak zaburzenia odżywiania u osób z ASD. Wskazania kliniczne Kontrola przyjmowania metoklopramidu w ramach zaleconej terapii. Weryfikacja możliwego przedawkowania leku.
Ocena interakcji lekowych w przypadkach niepożądanych objawów neurologicznych. Badanie w kontekście monitorowania stosowania leków przeciw nudnościom u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Materiał Świeżo pobrany mocz (minimum 10 ml). Próbka powinna być oznaczona datą i godziną pobrania oraz przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeżeli analiza nie zostanie wykonana w ciągu 24 h.
Metoda Wykrywanie metoklopramidu odbywa się metodą immunochemiczną (testy immunoenzymatyczne – ELISA) lub chromatograficzną (GC‑MS, LC‑MS/MS) w zależności od dostępności laboratorium. Testy immunologiczne zapewniają szybki wynik (do 2 h), natomiast techniki chromatograficzne dają wyższą specyficzność i czułość. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Pacjent powinien oddać próbkę moczu w czystym pojemniku.
W przypadku badania w ramach monitoringu terapii, zaleca się pobranie moczu w najbliższym oknie czasowym po przyjęciu leku (zwykle 2‑6 h od dawki). Interpretacja wyników Wynik dodatni – potwierdza obecność metoklopramidu w moczu, co świadczy o przyjmowaniu leku w ostatnich kilku godzinach (zależnie od dawki i tempa eliminacji, zwykle 12‑24 h).
Wynik ujemny – brak wykrywalnej ilości metoklopramidu, co może oznaczać brak przyjmowania leku, zbyt długi odstęp od ostatniej dawki lub nieprawidłowość w pobraniu/przechowywaniu próbki. W przypadku wątpliwości co do wyniku, zaleca się powtórzenie badania lub zastosowanie bardziej czułej metody chromatograficznej.