Cel badania Analiza stężenia metabolitów estronu (głównie estron‑3‑glukuronid i estron‑3‑sulfat) w moczu pozwala określić całkowite wydalanie estrogenów u kobiet po menopauzie. Wynik odzwierciedla biologiczną aktywność estrogenową, co jest istotne przy ocenie ryzyka chorób estrogenowo‑zależnych oraz skuteczności terapii hormonalnej. Wskazania kliniczne Monitorowanie i dopasowanie terapii zastępczej estrogenami (HRT) u kobiet po menopauzie.
Ocena ryzyka osteoporozy i złamań kości związanych z niskim poziomem estrogenów. Diagnostyka i kontrola przebiegu nowotworów estrogenowo‑zależnych (np. Badanie przyczyn uderzeń gorączkowych, nocnych potów i innych objawów menopauzalnych. Badanie wpływu estrogenów na funkcje poznawcze i nastroje w kontekście zaburzeń neurorozwojowych oraz neurodegeneracji. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał biologiczny: pierwszy poranny mocz (około 30‑50 ml).
Pacjentka powinna unikać spożycia dużych ilości produktów zawierających fitoestrogeny (soja, nasiona lnu) na 24 h przed pobraniem próbki. W trakcie badania nie powinno się przyjmować doustnych środków antykoncepcyjnych ani leków hormonalnych, które mogłyby zakłócić wynik, chyba że są częścią monitorowanej terapii. Próbka powinna być przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.
Metoda Stężenia metabolitów estronu określa się metodą immunochemiczną (ELISA) lub chromatografią cieczową sprzężoną z spektrometrią mas (LC‑MS/MS). Metoda LC‑MS/MS zapewnia wysoką czułość i specyficzność, umożliwiając jednoczesny pomiar kilku metabolitów. Interpretacja wyników Wynik niski (poniżej zakresu referencyjnego) wskazuje na niską aktywność estrogenową – może wymagać rozważenia suplementacji estrogenowej lub dalszej oceny ryzyka osteoporozy.
Wynik podwyższony (powyżej zakresu referencyjnego) może sugerować nadmierną podaż estrogenów, co w kontekście po menopauzie może zwiększać ryzyko nowotworów estrogenowo‑zależnych. Wynik w granicach normy (zwykle 10‑30 µg/g kreatyniny, w zależności od laboratorium) świadczy o prawidłowym poziomie estrogenów po menopauzie. Wyniki należy interpretować w połączeniu z innymi badaniami hormonalnymi (estradiol, FSH, LH) oraz klinicznym obrazem pacjentki.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Estrogeny wykazują działanie neuroprotekcyjne, wpływają na plastyczność synaptyczną oraz metabolizm neuroprzekaźników. U kobiet po menopauzie obniżony poziom estrogenów może być powiązany z pogorszeniem funkcji poznawczych, zwiększonym ryzykiem depresji oraz nasilenia objawów zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ADHD czy zaburzenia spektrum autyzmu (ASD) u dorosłych.