Cel badania Test LTT ma na celu określenie, jak intensywnie limfocyty T reagują na określone substancje – leki, antygeny wirusowe, bakteryjne czy alergeny – poprzez pomiar ich proliferacji in vitro. Wynik pozwala ocenić kompetencję komórkowego układu immunologicznego oraz wykryć reakcje nadwrażliwości typu IV. Wskazania kliniczne Rozpoznanie nadwrażliwości lekowej (hipersensytyzacja typu IV) oraz identyfikacja konkretnego preparatu wywołującego reakcję.
Ocena funkcji limfocytów T w stanach immunologicznych, w tym immunodeficjencjach, chorobach autoimmunologicznych oraz po przeszczepach. Badanie odpowiedzi komórkowej w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm (ASD), PANS/PANDAS – wykrywanie nieprawidłowości immunologicznych mogących wpływać na objawy neurobehawioralne. Monitorowanie efektów terapii immunomodulujących, np. kortykosteroidów, immunoglobulin czy leków biologicznych.
Materiał biologiczny Świeża krew żylna pobrana z żyły obwodowej – zazwyczaj 5‑10 ml, umieszczona w probówce z antykoagulantem (EDTA lub heparyna). Z pobranej krwi izolowane są autologiczne limfocyty jednoujawniające (PBMC – peripheral blood mononuclear cells), które służą jako substrat testu. Metoda Procedura składa się z kilku etapów: Izolacja PBMC – przeprowadzana przy użyciu gradientu densytometrycznego (np. Ficoll‑Paque) w warunkach aseptycznych.
Stymulacja – wyizolowane limfocyty hodowane są w pożywce z dodatkiem: Mitogenów (np. phytohemagglutinin, pokeweed mitogen) – jako kontrola pozytywna. Badanych antygenów, leków lub alergenów – testowane substancje. Medium bez dodatków – kontrola negatywna. Ocena proliferacji – po 3‑5 dniach inkubacji mierzy się włączenie radioaktywnego timidyny (³H‑TdR) lub metodami nie‑radioaktywnymi (BrdU, test XTT, pomiar fluorescencji).
Obliczenie wskaźnika stymulacji (SI) – stosunek proliferacji w obecności badanego czynnika do proliferacji w kontroli negatywnej. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego i silnego stresu w ciągu 24 h przed pobraniem. Nieprzyjmowanie leków immunosupresyjnych, sterydów oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) bez konsultacji z lekarzem, gdyż mogą zakłócić wynik.
W sytuacji, gdy test ma ocenić reakcję na konkretny lek, możliwe jest odstawienie go na określony czas, zgodnie z zaleceniami specjalisty. Interpretacja wyników SI – brak istotnej proliferacji, wynik uznawany za negatywny. SI = 1,5‑2,0 – łagodna reakcja; wymaga korelacji z objawami klinicznymi. SI > 2,0 – wyraźna proliferacja, sugerująca pozytywną reakcję immunologiczną na badaną substancję.