Cel badania Badanie oznacza stężenie enzymu M2‑pirogronian kinazy (M2‑PK) w osoczu pobranym z krwi żylnej. M2‑PK jest izoenzymem glikolizy, którego podwyższony poziom obserwuje się w komórkach o zwiększonej proliferacji, takich jak komórki nowotworowe, a także w niektórych stanach zapalnych i metabolicznych. Wskazania kliniczne Wczesne wykrywanie nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza raka jelita grubego. Monitorowanie przebiegu i odpowiedzi na terapię nowotworową.
Ocena ryzyka nowotworowego u pacjentów z zespołem nadpobudliwości immunologicznej (np. PANDAS) oraz u osób z autyzmem, które wykazują podwyższone ryzyko niektórych nowotworów. Diagnostyka niektórych stanów zapalnych przewodu pokarmowego (np. zapalenie jelit, choroba Leśniowskiego‑Crohna). Uzupełnienie panelu badań przesiewowych w przypadkach niejasnych objawów ogólnoustrojowych. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem EDTA.
Poziom M2‑PK oznaczany jest w osoczu uzyskanym po odwirowaniu próbki. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Post co najmniej 4 godziny (można pić wodę). Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w ciągu 24 godzin. Zapewnienie, że pacjent nie przyjmuje leków wpływających na metabolizm glukozy (np. glukokortykosteroidy) bez konsultacji z lekarzem.
Metoda Próbka osocza poddawana jest analizie immunochemicznej (ELISA) z użyciem przeciwciał monoklonalnych specyficznych dla izoenzymu M2‑PK. Wynik podawany jest w jednostkach aktywności enzymatycznej (U/L) lub w stosunku do wartości referencyjnych. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj Podwyższony poziom: sugeruje zwiększoną aktywność komórek proliferacyjnych – może wskazywać na nowotwór, intensywny proces zapalny lub nieprawidłowość metaboliczną.
Obniżony poziom: rzadko klinicznie istotny, ale może wystąpić przy niedoborach enzymatycznych lub nieprawidłowym przygotowaniu próbki. Uwagi kliniczne W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD i PANS/PANDAS, podwyższony M2‑PK może pomóc w wykryciu współistniejących stanów zapalnych lub nowotworowych, które wymagają dodatkowej diagnostyki i mogą wpływać na przebieg oraz terapię zaburzeń rozwojowych.
Ograniczenia badania Test nie jest specyficzny dla jednego typu nowotworu – podwyższone wyniki wymagają dalszej, bardziej szczegółowej diagnostyki (np. Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku intensywnego stanu zapalnego lub nieprawidłowego przechowywania próbki.