Cel badania Test immunochromatograficzny służy do szybkiego wykrywania antygenów Plasmodium falciparum (HRP2) oraz pan‑Plasmodium (pLDH) w próbce pełnej krwi żylnej. Dzięki temu umożliwia wczesne rozpoznanie malarii, co jest kluczowe dla szybkiego rozpoczęcia leczenia. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące malaria: gorączka, dreszcze, bóle głowy, nudności, wymioty, bóle mięśni i stawów.
Podróż do regionów endemiczych na malarię (Afryka Subsaharyjska, Azja Południowo‑Wschodnia, Ameryka Łacińska). Ocena przyczyn gorączki u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcja może nasilać objawy neurologiczne. Szybka kontrola skuteczności leczenia antymalarycznego.
Metoda Test opiera się na immunochromatografii – próbka krwi (z antykoagulantem EDTA) jest nanoszona na pasek testowy, gdzie antygeny Plasmodium wiążą się z nanocząsteczkami znakowanymi przeciwciałami. Po migracji płynu wzdłuż membrany powstają widoczne linie: Linia kontrolna (C) – potwierdza prawidłowe działanie testu. Linia HRP2 (Pf) – dodatnia w przypadku infekcji P. Linia pLDH (Pan) – dodatnia w infekcjach dowolnego gatunku Plasmodium.
Wynik jest odczytywany po upływie 15–20 minut od nałożenia próbki. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki ani specjalnych ograniczeń dietetycznych. Próbka krwi pobierana jest z żyły w standardowy sposób do probówki z EDTA. Próbka powinna być użyta w ciągu 2 godzin od pobrania; w razie opóźnienia należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C. Unikać pobierania krwi po intensywnym wysiłku fizycznym, który może wpływać na skład krwi.
Interpretacja wyników Negatywny (tylko linia C) – brak wykrywalnych antygenów; nie wyklucza jednak wczesnego stadium infekcji lub niskiego poziomu parasitemii. Pozytywny HRP2 – wskazuje na zakażenie P. falciparum; wymaga natychmiastowego leczenia. Pozytywny pLDH (Pan) – potwierdza zakażenie dowolnym gatunkiem Plasmodium (może być P. Obie linie dodatnie – najprawdopodobniej P. falciparum, ale konieczne jest dalsze potwierdzenie (np.
Ograniczenia i uwagi Test nie jest w pełni czuły przy bardzo niskiej parasitemii ( Mutacje genów HRP2 mogą prowadzić do fałszywie negatywnych wyników w przypadku P. W przypadku podejrzenia malarii, mimo negatywnego wyniku testu, zaleca się dodatkowe badania laboratoryjne (mikroskopia krwi, PCR). Kody ICD-10 Rozpoznanie malarii klasyfikowane jest pod kodami B50–B54 (np.