Cel badania Test serologiczny Malaria IOB ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM oraz IgG skierowanych przeciwko antygenom pierwotniaków Plasmodium (P. Dzięki temu możliwe jest potwierdzenie aktualnej infekcji, ocena przebytej ekspozycji oraz wsparcie monitorowania skuteczności leczenia. Wskazania kliniczne Gorączka u pacjenta po podróży do obszarów endemiczych lub po ekspozycji na komary.
Utrzymujące się objawy po zakończeniu terapii przeciwmalarycznej – kontrola skuteczności leczenia. Badanie przesiewowe wśród dawców krwi oraz w programach epidemiologicznych. Rozpoznanie przyczyn objawów neurologicznych (np. napady, zaburzenia świadomości) w kontekście możliwej infekcji malarią, co jest istotne przy ocenie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Materiał biologiczny Krew żylna – pobranie 4‑6 ml krwi.
Surowica – po odwirowaniu próbki, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C (do 7 dni) lub zamrożona w –20 °C (do 6 miesięcy). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Należy poinformować pacjenta o konieczności podania informacji o ostatnich lekach przeciwmalarycznych oraz o ewentualnych szczepieniach przeciwko malarii, które mogą wpływać na poziom przeciwciał.
Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą pośredniej immunoblot (IOB) lub immunofluorescencji, w której surowica pacjenta jest inkubowana z przygotowanymi antygenami Plasmodium. Następnie wykrywa się przyłączenie przeciwciał IgM i IgG przy użyciu znakowanego wtórnie przeciwciała, co pozwala na określenie ich obecności i poziomu (wartość półograniczna lub tytuł).
Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję malarią (zwykle w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni). IgG dodatnie – świadczy o przebytej ekspozycji lub zakażeniu w przeszłości; wysoki tytuł może sugerować ponowne narażenie. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów serologicznych na zakażenie; nie wyklucza jednak wczesnej fazy choroby, w której przeciwciała nie zdążyły jeszcze się wykształcić.
Wynik niejednoznaczny – wymaga powtórzenia badania po 1‑2 tygodniach lub zastosowania bezpośredniej diagnostyki mikroskopowej (badanie krwi na obecność pasożytów). Ograniczenia Serologia nie zastępuje mikroskopowego lub molekularnego wykrywania pasożytów w krwi, szczególnie w pierwszych dniach po zakażeniu. Wyniki mogą być fałszywie dodatnie w wyniku krzyżowej reaktywności z innymi pierwotniakami (np. Babesia) lub po szczepieniu przeciwko malarii.