Przejdź do treści

Makrela atlantycka - IgE swoiste

Cel badania Test służy do oznaczenia stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi – białkom zawartym w mięsie makreli atlantyjskiej (Gadus morhua). Wynik pozwala potwierdzić lub wykluczyć nadwrażliwość na ten gatunek ryby. Wskazania kliniczne diagnoza alergii pokarmowej na ryby, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi objawami (np.

anafilaksja, pokrzywka, obrzęk) monitorowanie uczulenia u małych dzieci oraz niemowląt, u których trudno przeprowadzić testy prowokacyjne ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem ryb do diety w ramach terapii żywieniowej u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi wsparcie w planowaniu diety eliminacyjnej oraz w ocenie skuteczności odstawienia alergenu Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której następnie otrzymuje się surowicę.

Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, najlepiej po 8–12 godzinach od ostatniego posiłku zawierającego ryby, aby uniknąć potencjalnego zafałszowania wyniku. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką CAP (fluorescencyjny immunoassay). Wykorzystuje się wysoko specyficzne przeciwciała anty‑IgE, które wiążą się z IgE obecnym w surowicy pacjenta, a następnie z oznaczonym alergenem – ekstraktem białkowym z makreli atlantyjskiej.

Intensywność sygnału fluorescencyjnego lub enzymatycznego jest proporcjonalna do stężenia IgE swoistych. Interpretacja wyników Wartość poniżej progu referencyjnego (zwykle Wartość podwyższona – wskazuje na obecność swoistych przeciwciał IgE; im wyższy wynik, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji klinicznej po spożyciu ryby. W przypadku bardzo wysokich stężeń (np.

> 10 kU/L) zaleca się dalszą ocenę kliniczną i ewentualne przeprowadzenie testu prowokacyjnego pod kontrolą specjalisty. Uwagi kliniczne Alergia na ryby, w tym na makrelę atlantyjską, może współistnieć z innymi alergiami pokarmowymi oraz wpływać na stan zapalny organizmu, co w niektórych przypadkach ma związek z zaburzeniami neurorozwojowymi.

Regularna kontrola poziomu IgE może pomóc w optymalizacji diety i zmniejszeniu ryzyka reakcji alergicznych u osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Kod ICD Badanie klasyfikowane jest pod kodem L91 – oznaczenie specyficznych przeciwciał IgE w diagnostyce alergicznej.