Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie swoistych przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen – białka zawarte w mące żytniej. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest uczulony na ten konkretny składnik pokarmowy.
Wskazania kliniczne potwierdzenie alergii na mąkę żytnią u pacjentów z objawami po spożyciu produktów zawierających żyto (wysypka, pokrzywka, obrzęk, duszność, wstrząs anafilaktyczny); diagnoza alergii pokarmowych u małych dzieci, u których przeprowadzanie testów prowokacyjnych jest ryzykowne; monitorowanie przebiegu i nasilenia alergii w ramach kompleksowej oceny alergologicznej; wsparcie diagnostyki różnicowej w zaburzeniach neurorozwojowych, gdy objawy żołądkowo-jelitowe lub skórne mogą nasilać trudności w zachowaniu i komunikacji.
Metoda Do oznaczenia specyficznego IgE wykorzystuje się technikę immunologicznego testu ilościowego, najczęściej metodę ImmunoCAP lub ekwiwalentną technologię fluorymetrystyczną. Próbka surowicy pobranej z krwi żylnej jest inkubowana z immobilizowanym alergenem – ekstraktem białkowym mąki żytniej. Powstałe kompleksy antygen‑przeciwciało są wykrywane przy pomocy znakowanego enzymatycznie przeciwciała przeciw‑IgE, a intensywność sygnału jest przeliczana na jednostki kU/L.
Interpretacja wyników Wynik – brak wykrywalnych przeciwciał specyficznych, alergia na mąkę żytną raczej wykluczona; 0,35 – 0,70 kU/L – wynik borderline, wymaga korelacji klinicznej oraz ewentualnego powtórzenia badania; 0,70 – 3,5 kU/L – niska pojemność alergiczna, może wywoływać łagodne objawy po ekspozycji; 3,5 – 17,5 kU/L – umiarkowana pojemność, zwiększone ryzyko objawów klinicznych; > 17,5 kU/L – wysoka pojemność alergiczna, duże prawdopodobieństwo reakcji anafilaktycznej przy spożyciu żyta.
Interpretacja zawsze powinna być powiązana z wywiadem medycznym oraz wynikami innych testów alergologicznych (np.
Przygotowanie pacjenta przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post; należy unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (cetirizyna, loratadyna, difenhydramina) oraz leków przeciwinflamacyjnych (kortykosteroidy) przez co najmniej 5–7 dni przed badaniem, chyba że lekarz zdecyduje inaczej; próbka pobierana jest z żyły, najczęściej z żyły łokciowej; po pobraniu krwi surowica jest oddzielana i zamrażana w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy.